Volledige reviews

Ron Caris

Waar een wil is, is een weg

Wolf Küper is druk bezig met zijn carrière bij de VN. Hij probeert een balans te vinden tussen werk en zijn gezin, maar merkt dat dit moeilijk is. Als hij op een avond zijn zesjarige licht-gehandicapte dochter Nina gaat voorlezen zegt hij er wel bij dat hij maar 10 minuutjes tijd heeft om voor te lezen. Nina protesteert en spreekt de wens uit om 'een miljoen minuten samen leuke dingen te doen'. Als zijn vrouw Vera hem eraan herinnert dat zijn nog een grote mooie reis wil maken, besluit Wolf om zijn carrière te laten voor wat het is. Samen met zijn vrouw, zijn dochter en zijn pasgeboren zoontje (Mr. Simon) vervult hij de 'wens van Vera' en gaat hij 'de challenge van Nina' aan: een miljoen minuten voor hele leuke dingen tijdens een wereldreis.

Het gezin Küper doet alle materiële zaken weg om zo de reis van bijna twee jaar te kunnen bekostigen. Hun eerste stop is Phra Thong in Thailand, vandaar reizen ze door twee andere plaatsen in Thailand. Australië (Queensland en Western Australia) is het tweede land dat ze aandoen en ten slotte het mooie Nieuw-Zeeland. Tijdens deze wereldreis beleeft het gezin een tijd vol mooie momenten, maar er zijn ook confronterende momenten en cultuurschokken waardoor de band binnen het gezin alsmaar sterker wordt. Wolf krijgt nu alle ruimte om zijn leven zelf in te richten nu hij niet meer met de rat race van het Westen geconfronteerd wordt. Ook Nina bloeit op als een levenslustig meisje dat het leven omarmt; thuis leek Nina 'van een andere planeet' te komen, maar tijdens deze wereldreis blijkt hier niets meer van. Het lijkt erop dat de handicap van Nina meer maatschappij-gebonden is aan Duitsland en zich nauwelijks manifesteert in de relaxte omgevingen van Thailand, Australië en Nieuw-Zeeland. De echte cultuurschok vind ik het moment dat ze terug thuis zijn in Bonn waar van alle vier verwacht wordt dat ze zich onmiddellijk aanpassen aan het leven daar. Dat blijkt moeilijker dan verwacht, ik herken dit zelf ook uit eigen ervaringen.

Het boek is een aaneenschakeling van ontroerende gebeurtenissen en mooie belevenissen en is meestal vlot geschreven. In de tweede helft van het boek zijn er wel een aantal breedsprakerige passages waardoor het lezen soms niet echt vlot; maar weet dat doorlezen loont.

Het boek heeft mezelf ook aan het denken gezet. Het boek gaat niet alleen over een prachtige wereldreis of over Nina's persoonlijke ontwikkeling, maar zet mijzelf ook aan na te denken over mijn eigen persoonlijke keuzes en dromen én dan vooral wat ik er mee wil en ga doen.

Het is ook een prachtig verhaal voor de carrièrejagers onder ons. Kijkend naar de hoofdpersoon Wolf: je hebt altijd de keuze. Voor de kritische lezers onder ons die deze keuze niet realistisch vinden: het verhaal is geen fictie maar een waargebeurd verhaal: waar een (sterke) wil is, is dus blijkbaar ook een (haalbare) weg.

Petra Renaud

Lesje levensgeluk ***

Een gehandicapte dochter vraagt haar vader of ze niet één miljoen minuten kunnen hebben voor alleen de leuke dingen. Wat volgt is een reis van ongeveer één miljoen minuten (bijna 2 jaar, mocht je het je afvragen).
Het boek is opgedeeld in de belangrijkste minuten met enkele hoofdstukken over het vroegere leven van de schrijver. Het is echt een ervaringsverhaal geworden, met grappige maar ook ontroerende momenten. Maar het is met name zeer relativerend over het nut van materiële zaken, geld en carrière.
Deze ervaring van Wolf Küper is niet voor iedereen zo weggelegd, maar hij weet wel mooi te verwoorden dat het echt om de kleine dingen gaat. Dat je die kleine dingen ook in je dagelijkse leven kunt vinden, maar er wel wat mee moet doen.
Kortom dit boek is samenvatting van een les levensgeluk van één miljoen minuten.

Anice Malagrida

Het is een reisverhaal van een gezin dat verteld wordt door de vader, met ontroerende, confronterende maar ook grappige momenten. De vader vertelt het erg leuk en het is net alsof je mee bent op reis.

Erg 'leerzaam' dat geluk niet zit in materiele zaken of geld, even een kanttekening vanuit mijzelf… het lijkt mij zo mooi om te doen, maar iets van een (geld)basis moet je wel hebben. Helaas heeft het boek mij ook aan het denken gezet aan hoeveel verplichtingen ik moet voldoen…

Laura Dijkstra

Inspirerend met zo nu en dan een filosofische inslag

Een miljoen minuten is beklijvend, aansprekend en humoristisch geschreven. In het boek wordt al gauw duidelijk dat dit een schrijver is die vooral op zoek is naar zichzelf en de ware betekenis van het leven. Dit verklaart ook de bij vlagen filosofische inslag van de schrijver. Zo houdt hij in het boek een persoonlijk dagboek bij waarin hij zijn overpeinzingen beschrijft. In dat opzicht is het boek dan ook geslaagd, het zet je aan het denken over het leven, daagt je uit om in je eigen leven te onderzoeken welke dingen echt belangrijk zijn.

Ik denk dat dit ook de bedoeling was van de schrijver; de lezer wakker schudden, prikkelen. Sommige dingen deden echter afbreuk aan de leesbaarheid van het boek. Meerdere zinnen waren te langdradig. Sommige zinnen bevatten teveel (overbodige) woorden, waardoor wat de schrijver wil zeggen op dat moment aan betekenis verliest. Door de lezer kan dit als hinderlijk worden ervaren; ik moest persoonlijk bepaalde zinnen meerdere keren overlezen, voordat ik begreep wat de schrijver eigenlijk wilde zeggen. Anderzijds biedt dit de lezer ook weer de mogelijkheid om de verschillende diepere lagen te verkennen en deze van eigen betekenis te voorzien.

Soms heeft de schrijver de neiging wat uit te wijden over clichématige situaties. Het innovatieve taalgebruik maakt dit grotendeels goed, echter verkeert het boek wat mij betreft soms op het randje van een cliché verhaal. Zo betreft het in het boek een gezin met voldoende financiële middelen. Ze hebben dus ook voldoende ruimte om daadwerkelijk de keus 'te kunnen maken' op een wereldreis te gaan. Natuurlijk is voor het ondernemen van een wereldreis met een jong gezin alsnog een flinke dosis lef voor nodig, (immers voldoet het niet aan de maatschappelijke normen) echter maakte dit het moeilijker om je als lezer in te leven in de hoofdpersoon. De meeste mensen (zoals ik) worden immers tegengehouden vanwege de vele financiële beperkingen die ze ervaren, meer nog dan de maatschappelijke oordelen die rondwaren.

Ik had het dan ook meer inspirerend gevonden wanneer het verhaal was toegespitst op een gezin dat beneden modaal/modaal verdient. Dit had het boek voor mij net dat extra beetje spanning en diepgang meegegeven. Hoe reis je immers met weinig geld? Kan een gezin zonder die voldoende financiële middelen desondanks kiezen voor de dingen die werkelijk belangrijk zijn in het leven? En hoe overleef je dat dan?

Echter doet dit niet af aan het feit dat de schrijver zich durft te laten inspireren door zijn dochter (en gezin) en hier werkelijk naar durft te luisteren. Iets wat mijn bewondering oogst. Juist kinderen hebben vaak een verhelderende, wonderlijke en eerlijke manier van kijken. Dit is ook waartoe de schrijver ons uitdaagt; vergeet niet om juist op die manier naar het leven te blijven kijken.

Ann-Sophie Mariën

Het leven is een beetje een hardloopwedstrijd

Een reis van één miljoen minuten, dit boek is logischerwijze opgedeeld in hoofdstukken maar tegelijk ook in minuten. Bij elke plaats of land waar Nina tijdens de reis met haar gezin verblijft of bezoekt staat een vermelding van het aantal minuten.

Het boek bevat een aantal echte levenslessen: maak tijd voor elkaar, eigenlijk kunnen we allemaal best met heel wat minder: waarom vinden we carrière maken en geld verdienen zo vanzelfsprekend én belangrijk, waarom zijn we soms zo materialistisch ingesteld…?

Het verhaal is mooi gebracht en je gaat zowaar een stukje mee op ontdekkingsreis met Nina en haar familie. Het is mooi om te lezen dat dit gezin het aandurft om 'tijd te maken' voor elkaar en voor datgene wat ze eigenlijk echt nodig hebben. Het mooie aan het boek is dat ze tijdens hun reis telkens echt deel uitmaken van de plaatselijke gemeenschap en vooral de tijd hebben om de natuur te (her)ontdekken… dat de kinderen zich kunnen vermaken met aangespoeld wrakhout in plaats van de laatste nieuwe trends op speelgoedvlak…

'Geen haastiek…' een grappige quote die regelmatig terug komt in het boek… én eentje waardoor dit verhaal mij zal bij blijven.

Marion Licht-Nagtegaal

Een miljoen minuten is een prachtig verhaal over de belangrijke dingen in het leven. Is dat het hebben van geld, een goede baan en een mooie auto? Of is het tijd, in dit geval één miljoen minuten. Tijd om door te brengen met je gezin, tijd om de wereld rond te reizen en nieuwe culturen te ontdekken.

Wolf Küper heeft een goedbetaalde baan. Die geeft hij op na een opmerking van zijn dochter (4 jaar) om één miljoen minuten te hebben, om alleen maar leuke dingen te doen.

Het is een ontdekkingsreis naar wat voor dit gezin belangrijk is. Heerlijk geschreven, helaas niet voor iedereen weggelegd om er zomaar 2 jaar tussenuit te gaan.

Het boek laat je nadenken over wat belangrijk is voor jou. Want 2 jaar is misschien niet mogelijk, maar wat tijd voor je gezin vrij maken, om leuke dingen te doen is natuurlijk altijd mogelijk.

Marieke Flikweert

De keuze: carrière of gezin
Wolf is een succesvolle zakenman. Hij is veel op reis en altijd druk met zijn werk. En van zijn goede salaris koopt hij wat zijn hartje begeert. Wolf is ook echtgenoot en papa. Zijn vrouw Vera heeft hem al vaker verteld dat het 'zo niet langer kan'. Tot zijn gehandicapte dochter Nina op een dag zegt: 'O papa, ik wou dat we een miljoen minuten hadden. Alleen maar voor heel leuke dingen!'. En deze opmerking zet Wolf aan het denken over de vraag waar het nu daadwerkelijk om gaat in het leven. Succes en carrière, of tijd met je vrouw en kinderen doorbrengen en met elkaar gelukkig zijn.

Dan besluiten Wolf en Vera om de wens van Nina in vervulling te laten gaan. Wolf laat zijn carrière voor wat het is, en het gezin stapt in het vliegtuig op weg naar tropische oorden voor een wereldreis. Tijdens deze reis heeft Wolf heel wat om over na te denken. Zijn verhaal, zijn gedachten, zijn worstelingen, zijn geluksmomenten, zijn belevenissen, je leest het allemaal in dit boek.

Aan de ene kant is het een sympathiek verhaal waarin je even stilgezet wordt bij wat nu belangrijk is in het leven en waar je voor leeft. De keus die Wolf gemaakt heeft is een dappere keus.
Maar aan de andere kant, de schrijfstijl vond ik niet prettig. Ik vond het een langdradig verhaal met veel gedachtespinsels waar je tijdens het lezen echt je aandacht bij moest houden om niet iets van het verhaal te missen. Het boek vond ik ook niet interessant genoeg om het in één adem uit te lezen, ik werd ook niet nieuwsgierig gemaakt naar het eind van het verhaal of hoe het af zo lopen. Ik heb er ook best lang over gedaan om het boek uit te krijgen.

Melissa de Jong

Als je iets wilt, kan het altijd!

Wauw wat een heerlijk, geweldig, zo eerlijk en ontroerend boek.

Wat ben ik verliefd geworden op Nina ze ziet overal kansen in!

Ik kwam wel moeilijk in het boek en moest echt even een paar keer opnieuw beginnen en er echt voor gaan zitten, maar toen ik eenmaal erdoorheen was wilde ik niet meer stoppen.

Het leek wel of ik zelf mee was op hun reis en zat er helemaal in.

ik vind dit boek zeker een aanrader, stop niet met lezen voor je het weet vaar je mee de wereldreis in!

Het boek zet je zeker aan het denken over je eigen leven, toekomstplannen etc.

  • Uitgeverij Boekerij is onderdeel van samenwerkende uitgeverijen Meulenhoff Boekerij