De geheimzinnige tuin

Floortje Venneker

De geheimzinnige tuin

Ik zit het liefste met een boek in mijn handen, dus toen ik de kans kreeg om De geheimzinnige tuin te lezen, kon ik niet wachten totdat ik kon beginnen. Een boek waar mysterie, romantiek en een prachtige tuin strijden om aandacht.

In De geheimzinnige tuin staan twee verhaallijnen centraal, verhalen die in dezelfde tuin zich afspelen, maar in een ander jaartal. "Op een Engels landgoed ligt het laatste exemplaar van een bijzondere bloem verborgen. De bloem, een camelia met de naam Middlebury Pink, is veel geld waard. De Amerikaanse amateurbiologe Flora wordt door een internationale bende ingehuurd om in het landgoed te infiltreren en de bloem te stelen. Haar zoektocht brengt haar totaal onverwacht een nieuwe liefde, maar ook de ontdekking van een aantal gruwelijke misdaden. Meer dan een halve eeuw later neemt tuinarchitect Addison haar intrek in het landhuis, dat nu eigendom is van de familie van haar echtgenoot Rex. De gedeelde liefde voor mysteries wordt aangewakkerd door de vondst van een oud notitieboekje van de tuinman en een geheimzinnige tuin. Het gevaar waar Flora destijds tegenover stond blijkt nog zeer sterk aanwezig, zal Addison haar lot delen?"

Het getuigt van een goed schrijverschap als twee verhaallijnen zo moeiteloos gecombineerd worden. Beide verhaallijnen hebben, vooral in het begin, de nodige onduidelijkheden en je weet niet goed waar het verhaal heen zal gaan. Zal Flora echt op jacht gaan naar de geheimzinnige camelia en wat is het verhaal van Addison eigenlijk. Toch ga je als lezer meteen op in het verhaal en moet je wel verder lezen.

Sarah Jio vertelt met veel verve over de prachtige camelia tuin. Het eerste wat ik tijdens het lezen van De geheimzinnige tuin dus heb gedaan, is op internet een plaatje opzoeken van een camelia. Ik was zo benieuwd geworden hoe deze eruit ziet en of de bloem inderdaad net zo mooi is als deze beschreven wordt. Blijkbaar stond er zelfs een camelia boom in mijn straat en ze zijn inderdaad prachtig! (Al is deze vast niet zo bijzonder als de Middlebury Pink.)

Hoe verder het boek vordert, hoe meer ik in het verhaal gezogen werd. Stukje voor stukje wordt er steeds iets meer onthuld, vallen de puzzelstukjes in elkaar en worden de verhaallijnen met elkaar verweven. Het blijkt een zoektocht te zijn naar een luguber mysterie, waar de camelia de hoofdrol in blijft spelen.

De geheimzinnige tuin geeft je niet alleen antwoord op wat er nu precies gebeurd is, het leert je ook over medeleven, verlies, schuld en vergeving. Soms is dat zo duidelijk als wat, soms loopt het wat door elkaar. Sarah Jio brengt je deze inzichten door de personages uit te werken. Ze laat je niet meteen het hele verhaal zien of ontdekken hoe de personages nu precies zijn, maar vertelt je dit in kleine stukjes. Dat is voor mij ook meteen de kracht van het boek.

De geheimzinnige tuin van Sarah Jio is een meeslepend verhaal wat je op een gegeven moment niet meer loslaat. Je wordt betoverd door de prachtige tuin, die je later juist de rillingen over je hele lichaam bezorgt. Mysterie strijdt om de hoofdrol, maar uiteindelijk winnen de liefde, het verlies en uiteindelijk de vergeving het spel.

Trix Sieben

Een veelzijdige en bewonderenswaardige roman

Ik heb De geheimzinnige tuin van Sarah Jio met veel plezier en bewondering gelezen. Wat een meeslepende, spannende en veelzijdige roman! De kern van de roman bestaat uit het ontrafelen van een bijzonder mysterie, waarbij geschiedenis, misdaad, liefde, verlies, schuld en vergiffenis uitgebreid aan bod komen. Daarnaast bevat de roman een flinke dosis van verschillende emoties, waardoor de lezer zich makkelijker kan inleven in de personages. De combinatie van deze toonaangevende elementen en thema's en de bijzondere rol van flora in het verhaal, maken De geheimzinnige tuin een krachtige, boeiende en bovenal originele roman.

De twee verhaallijnen, die van Addison en die van Flora, zijn beide meeslepend en spannend en worden geleidelijk met elkaar in verband gebracht waardoor het een echte pageturner is. De geleidelijke afwisseling tussen de verhaallijnen is erg prettig. Hierdoor blijft de voortgang van beide verhaallijnen vers in het hoofd zitten en is het goed te volgen. Hoewel ik beide verhaallijnen interessant vind, heeft de verhaallijn van Flora toch mijn voorkeur. De belangrijkste reden hiervan is dat Flora toch dichterbij het mysterie staat dan Addison. Daarnaast zijn de hoofdstukken waarin de verhaallijn van Flora verteld wordt over het algemeen langer en bevatten ze meer gebeurtenissen en informatie, waardoor je je als lezer makkelijker met haar kunt identificeren dan met Addison. Een kanttekening hierbij is dat de verhaallijn van Addison vanaf een bepaald moment op de verhaallijn van Flora inhaakt, wat het logisch maakt dat de verhaallijn van Flora meer informatie bevat.

De geheimzinnige tuin van Sarah Jio bevat een bijzonder, mooi en spannend verhaal en getuigt van goed schrijverschap. Doordat deze roman duidelijke thrillerelementen en verscheidene fundamentele thema's bevat, leent De geheimzinnige tuin zich voor een groot publiek.

Conclusie: een boek vol spanning, emoties, liefde en flora, waarin een bijzonder mysterie wordt ontrafeld en dat wordt afgesloten met en verrassend einde. Een echte aanrader!

Sophie Arnouts

Ideale feelgood vakantielectuur

De geheimzinnige tuin is een aanrader voor iedereen die graag een goed romantisch verhaal in het genre van Santa Monifiore leest.

Het boek beschrijft een deel van het leven van 2 verschillende vrouwen in 2 verschillende tijdsdelen. In 2001 volgen we Addison een jonge, getrouwde vrouw die in New York woont. Ze is een succesvolle tuinarchitecte die samen met haar echtgenoot op vakantie gaat naar het Engelse platteland. Daar hebben haar schoonouders een cottage gekocht. Een grote eigendom met een grote, verwaarloosde tuin. Daar ontdekt ze dat het huis en de tuin veel geheimen hebben. Zelfs aan de andere kant van de oceaan kan ze haar eigen verleden niet kan ontlopen.

In 1940 volgen we Flora, een jonge vrouw die vanuit New York naar Engeland reist om als kinderoppas voor een Engels gezin te werken. Op haar geheime agenda staat een prachtige, unieke bloem die ze moet zoeken in de prachtige tuin van de cottage. Ze ontdekt de vele geheimen van het huis, de tuin en de bewoners.

De vraag die lezers tot op het einde bezig zal bezighouden : overwint de liefde in de twee verhalen? Hoe komen de twee verhalen, die zich op dezelfde plaats afspelen, tot een ontknoping?

Het is een vlot lezend en pakkend verhaal. Ik heb het op een zonnige dag op het terras in één keer uitgelezen. Het is een ideale feelgood vakantielectuur.

Ellen Wissink

Dit boek is écht een aanrader! Ik heb het boek in één adem uitgelezen.

In het begin moest ik even steeds schakelen van het verleden naar het 'heden' omdat het hele boek in ik-vorm geschreven is. Daarna zat ik er helemaal in. De omgeving, personen en situaties zijn zó goed omschreven dat ik op een gegeven moment kon visualiseren alles eruit zag.

Heel bijzonder. Tot bijna het eind blijft het een groot mysterie waardoor je maar door blijft lezen omdat je zo graag wilt weten wie, hoe en waarom? De liefde en schuldgevoel speelt een centrale rol. Liefde voor de camelia, liefde voor de kinderen, liefde tussen een man en vrouw.

Wat ook erg mooi is dat naar mijn mening dit boek maar weer bevestigd dat alles gebeurd met een reden, toeval bestaat niet!

Nelleke Verhaaf

Het boek speelt zich af op een Engels landgoed met een schitterende tuin. Op dit landgoed gaan we een kijkje nemen op twee verschillende momenten, in het jaar 1940 en het jaar 2001.

In het jaar 1940 volgen we Flora, een bakkersdochter uit New York, die bij haar ouders in de zaak werkt. 's Avonds doet zij vrijwilligerswerk in een botanische tuin. Haar grote liefde is namelijk tuinieren. Ze wordt benaderd door ene Philip Price, die haar aan een baan helpt op een landgoed in Engeland, maar haar gaat dwingen om daar een bepaalde camelia te zoeken.

In het jaar 2001 volgen we Addison. Haar schoonouders hebben een landgoed gekocht en daar gaat zij samen met haar echtgenoot Rex een tijdje heen. Addison vindt allerlei spannende dingen in het kasteel en gaat dat onderzoeken. Zij heeft eveneens een grote liefde voor planten en bloemen. Maar ook zij wordt bedreigd en gechanteerd.

In deze roman wisselen romantiek en spanning elkaar af. Dat is een prima combinatie. Zowel Flora als Addison hebben geheimen, die niemand weet. Beide meisjes hebben er enorm veel last van, dat ze hun geliefde niets kunnen/willen vertellen.

De geheimzinnige tuin is een prachtig boek, heeft een pakkende schrijfstijl en een prettige lay-out. Ik moest even wennen aan de indeling van de hoofdstukken. Het ene hoofdstuk over Flora en het volgende weer over Addison. Je bent net verdiept in de ene persoon en dan moet je overschakelen op de andere Maar dat was snel gewend.

Het was een heerlijk boek en ik ga zeker nog iets lezen van deze schrijfster.

Suzanne Kwak

De weg gaat niet over rozen

1940 - Flora wordt benaderd voor een mooie werkkans. Zo kan ze haar familie redden van een faillissement. Alleen zou ze dan iets moeten doen wat helemaal tegen haar normen en waarden in gaat. Ze moet namelijk voor dieven op zoek naar een verdwenen bloem, de zeer zeldzame camelia Middlebury Pink.

Deze zou te vinden moeten zijn op Livingston Manor, helemaal in Engeland. Als dekmantel gaat ze daar werken als kindermeisje. Ze gaat zorgen voor de vier kinderen, wiens moeder, Lady Anna, overleden is. Maar de Tweede wereldoorlog is ook nog op komst.

2000 - Addison en haar echtgenoot Rex gaan naar Engeland om even te ontsnappen uit hun hectiek en Addison aan haar verleden.

Ze verblijven op het landgoed Livingston Manor dat is gekocht door de ouders van Rex.

Tijdens hun verblijf stuiten ze op het mysterie rondom de dood van Lady Anna, vroegere Lady of the Manor en nog enkele verdwenen meisjes.

Eén van die meisjes is Flora, een kindermeisje die op het landgoed verbleef en op een dag zomaar verdween.

"Het zaadje van vrede, van verzoening, van genezing en herstel, had altijd liggen wachten. Iemand had het alleen maar hoeven te planten."

Twee tijdsperioden worden in dit boek met elkaar verweven, en komen op het einde helemaal samen. Je leest het verhaal wisselend vanuit het verleden en het heden en vanuit het perspectief van Flora en Addison. Dit wordt bij elk hoofdstuk ook duidelijk aangegeven, maar je rolt daar zonder problemen vanzelf door. Vanaf het begin wordt je volledig in het verhaal gezogen en wil je weten wat er in beide verhaallijnen gaat gebeuren.

Wat mist is wat meer opbouw en verdieping in de relatie tussen Flora en Desmond. Op het einde blijven wat dingetjes open, maar deze zijn door de lezer zeker wel in te vullen. Ook blijven de toevalligheden elkaar maar opvolgen, zodat dit het gevoel geeft dat het verhaal een beetje afgeraffeld is in de laatste bladzijdes.

De geheimzinnige tuin is een prachtige roman waar heden en verleden elkaar kruisen en samen komen. Mysterieus met een tipje romantiek. Twee verschillende vrouwen uit verschillende periodes die tot elkaar komen door een zeldzame bloem.

Een verhaal over liefde, vriendschap en het leven…. En proberen te doen wat goed is.

Anita Visser

Een heerlijk boek waarin de lezer meegenomen wordt in het leven van Flora (rond het begin van de 2e wereldoorlog) en Addison (een aantal decennia later) Beide vrouwen ontvluchten hun geboorteland, Amerika, om verschillende redenen en komen op hetzelfde landgoed op het Engelse platteland terecht. Rode draad door het verhaal is een zeer zeldzame camelia (de Middlebury Pink) waar beide vrouwen naar op zoek gaan.

Vlot en met spanning geschreven waardoor de lezer telkens verrast wordt door de onverwachte wendingen in het verhaal. Ik kon het boek maar met moeite neerleggen, zó graag wilde ik weten wat er verder gebeurde en hoe het afliep. Ik ga zéker de ander boeken van deze schrijfster lezen. Sarah Jio heeft er een fan bij!

Brenda Woestenborghs

Een roman of triller ?

Een leuk boek als tussendoortje. Flora wordt ingehuurd om een bloem te stelen. Ze gaat undercover als kindermeisje. Maar in plaats van de bloem te stelen krijgt ze medelijden met de 4 kinderen, die net hun moeder zijn verloren, en niet veel aandacht krijgen van hun vader. Ik zou het boek ook geen roman noemen het heeft iets weg van een thriller. De overgang tussen het heden en verleden is jammer genoeg niet altijd heel duidelijk. Hier door is het soms heel verwarrend en moet je iets twee keer lezen om erachter te komen in welke tijd je aan het lezen bent. De schrijfstijl is vlot en duidelijk.

Jolanda Wallet

3 vrouwen, 3 verschillende eeuwen waarin ze leefden, alle 3 gek op bloemen en tuinieren. Al deze ingrediënten komen samen in dit boek. De schrijfster weet je goed te pakken en je zit meteen helemaal in het verhaal !

Het boek leest vlot en duidelijk. Ik had pas haar vorige boek Bloesem in de sneeuw gelezen, maar vond dit boek nog veel mooier.

Kortom een boek vol spanning, vriendschap en liefde. Een aanrader !!

Sigrid Rassaert

Spannend, meeslepend, en romantisch verhaal.

Het is een boek die je meeneemt van begin tot het einde, vol variërende hoofdstukken. Je wil gewoon steeds verder lezen om te weten wat er zich verder nog zal afspelen, dit boek lees je in 1 ruk uit.

Zowel het verhaal van Addison als Flora is supergoed opgebouwd, waar het romantische deel een belangrijk aspect is. Dat maakt het boek juist zo super, dat 't zich niet enkel beperkt tot een spannend verhaal, maar er zit van alles in verwerkt waardoor het heel vlot en leuk leest. Enkele onderdelen zijn: verliefdheid, leed, blaam, vergiffenis.

In het begin is 't eventjes gewoon worden aan de 2 karakters, maar dit komt voornamelijk doordat je ze nog niet genoeg kent.

Het is zeker een aanrader!!!

Marjolein Mathijssen

Een leuk idee voor een boek maar simpel verteld.

Het verhaal speelt zich af in het verleden en het niet zo heel verre verleden (2001). De hoofdstukken wisselen elkaar af in de tijd. De hoofdpersoon, een landschapsarchitecte, gaat naar het Engelse platteland om te ontsnappen aan haar verleden en ontrafelt daar een mysterie rondom de tuin van een Engels landgoed.

Het verhaal is prima in opzet maar laat veel details achterwege hierdoor mist het verhaal diepgang en voelt het niet af. Personen verplaatsen zich bijvoorbeeld, tussen plaatsen alsof ze in een transporter/tijdmachine stappen en de cruciale gebeurtenis uit het verleden van de hoofdpersoon is zeer minimaal verteld. Ook de gebeurtenissen in het verleden blijven door de afwezigheid van details op de oppervlakte. Er wordt wel een sfeer beschreven waardoor je een indruk krijgt hoe het zou zijn om in het verleden op een Engels landgoed op te groeien. Door het afwisselen tussen verleden en 'bijna heden' heeft het boek een fijn ritme en blijft het verhaal interessant. De epiloog geeft het boek een mooi ietwat verrassend einde.

  • Uitgeverij Boekerij is onderdeel van samenwerkende uitgeverijen Meulenhoff Boekerij