Volledige reviews

Tina Van Den Bulck

Het glazen eiland

Een avontuurlijk, fantasierijk boek met hier en daar een zeer romantisch, bijna erotisch tintje. Het was mijn eerste boek van Nora Roberts.

Het is ongelooflijk hoe gedetailleerd ze alles omschrijft. In het begin van het boek was het voor mij heel even zoeken wie wie was, maar dat werd wel duidelijk verder in het verhaal.

De romantische passages zijn een leuke wending in het boek en het is een meeslepend verhaal met uiteraard een goede afloop.

Ann Huyghe

Dit boek is een romantisch maar toch ook wel heel fantasierijk. Het laat je meeslepen in het verhaal. Soms ook wel eens een beetje grappig. Ik heb er persoonlijk minder van genoten dan bij andere boeken van Nora. Ik breek zeker dit boek niet af. Ik kijk toch al uit naar de volgende boeken van deze schrijfster.

Heleen Karelse

Dit boek is een aanrader voor iedereen die graag ontspannen romantiek, mysteries en/of avontuurlijke boeken leest.

Dit boek is goed te lezen als stand-alone, omdat er genoeg inleidende verhalen zijn en genoeg flashbacks. Hierdoor snap je al snel dat 3 godinnen 3 sterren hebben gesmeed, als gift voor de nieuwe koningin, maar dat er een kwade kracht was in de vorm van Nerezza die de sterren wilde vervloeken. Daarna vielen de sterren en bleven ze in stilte verborgen. Eeuwen later zijn er zes afstammelingen, de Wachters genoemd, 3 vrouwen en 3 mannen, die elkaar ontmoeten en hun bijzondere eigenschappen bundelen.

In deel 1 en 2 kun je hun avontuur lezen, waarbij ze een ster vinden en waarbij Nora ook laat zien hoe ze een heerlijk romantisch verhaal kan schrijven. In deel 3 gaan de Wachters verder met hun magisch avontuur. Deel 3 richt zich op het vinden van de derde ster. Ze worden door Sawyer verplaatst naar het ruwe landschap van Ierland waar de tovenaar Bran een prachtig landhuis heeft gebouwd precies op het land waar Doyle, die onsterfelijk is na een vervloeking van 333 jaar geleden, is opgegroeid. Doyle, die zoveel afscheid heeft moeten nemen en die zoveel heeft gezien, heeft zijn hart gesloten en richt zich op de veiligheid en op het trainen van de groep. Riley heeft als weerwolf iets ontembaars, iets natuurlijks en richt zich nuchter en gedreven als archeologe op het onderzoeken van geschiedkundige redeneringen en wetenschap. Tijdens hun queeste ontstaan er gevaarlijke situaties. Het lijkt alsof het kwaad zich op Riley richt, wat haar uiteindelijk ook ernstig verwondt. Ondertussen ontdekken Doyle en Riley dat ze seksueel goed bij elkaar passen en al gaan ze dat op een nuchtere manier aan, in hun relatie raken ze elkaar zo dat ze beiden verrast worden door hun diepe gevoelens voor elkaar, gevoelens die toch geen toekomst hebben nu Doyle onsterfelijk is.

Hun missie is de derde ster, maar waar is toch dat glazen eiland waar de oude boeken over spreken. Hoe krijgen ze de mysteries opgelost en hoe kunnen ze de voorspelde strijd leveren waarbij Nerezza door een zwaard (a la koning Arthur) wordt verslagen? En hoe overwint liefde en volharding zodanig dat ze alle zes gelukkig blijven met elkaar?

Natascha van Limpt

Om de kroning van hun nieuwe koningin te vieren, schiepen de godinnen van de maan drie sterren: een van vuur, een van ijs en een van water. Maar toen verdwenen de sterren, waardoor een duistere macht de ruimte kreeg en het heelal in gevaar kwam. Nu slaan drie vrouwen en drie mannen de handen ineen om het onheil te keren…


Als de jacht op de Ster van IJs de zes Wachters naar Ierland brengt, moet de onsterfelijke Doyle zijn dramatische verleden onder ogen zien. Drie eeuwen geleden sloot hij zijn hart, maar zijn strijdbare geest is nog wild en ongebroken.


Als archeoloog kent Riley de Ierse kust goed, maar de dreiging van hun vijand, die uit is op totale vernietiging, maakt haar onzeker. Terwijl ze in de Ierse geschiedenis zoekt naar aanknopingspunten die zullen leiden naar de laatste ster en het mysterieuze glazen eiland, moet Riley toegeven dat ze zich aangetrokken voelt tot Doyle. Het is zijn kracht die haar zal steunen en haar de moed zal geven om hen allemaal te redden.


Het boek begint met een proloog die geschreven is vanuit de drie godinnen die de verdwenen sterren hebben geschapen. De rode draad van de trilogie wordt hierin uitgelegd, waardoor het derde boek als een stand alone gelezen kan worden. Het was niet moeilijk om te begrijpen waar het verhaal over ging.

Het leren kennen van de personages gaat moeizamer. In het begin zijn veel dialogen uitgeschreven die behoorlijk kaal zijn: het is niet altijd duidelijk wie er aan het woord is en hoe personages zich voelen.
Het verhaal wordt in principe vanuit Riley en Doyle geschreven, maar de gedachten van andere personages komen er soms ook tussendoor. Deze door elkaar lopende perspectieven maakten het lastig om me in de personages in te leven, doordat het in het begin niet altijd duidelijk was over wiens gevoelens of gedachten ik las.
Uiteindelijk lukte het me wel om de personages uit elkaar te houden. Vooral de dames hebben een eigen karakter. Sawyer en Bran waren daarentegen niet erg sterk uitgewerkt. Wellicht was dat ook niet nodig voor lezers die de voorgaande twee delen hebben gelezen, gezien zij daar een prominentere rol in speelden.
Wat opvallend was, was de harmonie waarin de personages met elkaar omgingen. Ondanks de lange tijd dat zo dicht op elkaars lip zitten, zijn er maar weinig irritaties en de enkele keer dat dat gebeurt, waait het ook snel weer over. De personages waren misschien meer tot leven gekomen als ze iets meer ruwe randjes hadden (met uitzondering van Riley en Doyle, daar ging dat wel heel goed).


De dialogen tussen meer dan twee personen lezen moeizaam en brengen de personages ook niet echt tot leven. Het gaat vaak van de hak op de tak en hoewel dat in het echte leven ook gebeurt, leest het niet prettig en begrijp ik er de noodzaak niet van. De gesprekken duren dikwijls te lang zonder dat het echt iets lijkt toe te voegen aan het verhaal.

De doelstelling van de zes personages is duidelijk, zodat het plot redelijk voorspelbaar is. Er zijn geen verrassende wendingen en de actiescènes zijn erg kort in vergelijking met alle bladzijden aan voorbereidingen die eraan voorafgaan. Van spanning is daarom niet echt sprake.
Wat het plot betreft, is het een beetje onwerkelijk dat alleen deze zes mensen iets tegen het onheil kunnen aanrichten. De indruk wordt gewekt dat de hele wereld vernietigd dreigt te worden als het de hoofdrolspelers niet lukt om de antagonist tegen te houden, maar het is niet duidelijk waarom die zich wel tegen een leger of andere machtige magiërs zou kunnen weren. Veel dingen bleken dan wel 'voorbestemd' te zijn voor de zes hoofdpersonen, maar voor mij werkt dat niet zo goed en daardoor verliest het verhaal een beetje aan kracht.

Waar Roberts wel heel goed in slaagt, is het beschrijven van de (romantische) gevoelens van de personages en het opbouwen van de passie ertussen. Dit wist ze prachtig te verwoorden op een manier die verre van afgezaagd klonk. Hierdoor heb ik de twee hoofdpersonen (die duidelijk meer zwakten hadden dan de andere personages) wel in mijn hart gesloten.

Al met al zal dit boek bij liefhebbers van romantische fantasy wel in de smaak vallen, maar voor mij ontbrak het aan spanning en mysterie. Het verhaal leek geen enkel moment van de vastgestelde koers af te wijken en wist me niet te verrassen.

Harriet Rikhof

Het boek is niet mijn genre, maar doet niet af dat het een vlot en duidelijk te volgen verhaallijn heeft.

Kanttekening is wel dat je de andere delen gelezen moet hebben om in het verhaal te komen

Ze beschrijft de Ierse mythen en omgeving boeiend. Je ziet het voor je, kon er wel een voorstelling bij maken.

  • Uitgeverij Boekerij is onderdeel van samenwerkende uitgeverijen Meulenhoff Boekerij