Volledige reviews

Maxime Griesdoorn

Meeslepende psychologische thriller

Een boek dat buiten mijn 'comfortzone' ligt, maar wel erg makkelijk te lezen. Op een dag raakt Carmel haar moeder Beth kwijt op een festival, en wordt ze meegenomen door een man die zegt haar opa te zijn. Carmel is verward, maar gaat wel mee met de man. Dan komt ze erachter dat ze niet een gewoon acht jarig meisje is, maar ze weet ook niet wat er met haar aan de hand is. Als ze daarna ook te horen krijgt dat haar moeder overleden is, haar vader niet meer voor haar wilt zorgen en haar 'opa' haar Mercy wilt noemen, raakt ze in de war en weet ze het niet meer. Terwijl dit alles gebeurd, zoekt haar moeder Beth hevig door naar haar dochter. Een boek over de band tussen moeder en dochter en de angst die ze allebei hebben. Zeker een aanrader.

Stefanie Mol

Het is een mooi en meesleppend verhaal. Persoonlijk vind ik het meer een roman dan een thriller. De emoties van de moeder worden heel mooi weergegeven. Je voelt mee met haar radeloosheid en wanhoop. Vooral de twee verhaallijnen van de moeder en de dochter zorgen dat je door blijft lezen. Een aanrader om te lezen.

Alex Hoogendoorn

Aangrijpend verhaal, even gruwelijk als subtiel

Op een festival raakt de achtjarige Carmel Wakeford verwijderd van haar moeder Beth die haar spreekwoordelijk te kort aangelijnd houdt. Het begon onschuldig als een spelletje 'verstoppertje', waar enkel Carmel weet van had. Maar als ze tevoorschijn komt, is haar moeder nergens te vinden. De dikke mistgordijn verhindert haar om goed te zoeken, maar dan komt er een man op haar af die beweert haar opa te zijn. Mama zou een ongeluk hebben gehad. Maar mama had helemaal geen ongeluk en de man die zich als haar opa voordoet, is niet pluis.


Beth houdt ondertussen stevig vast aan de gedachte dat haar dochter ergens is en ooit terug zal keren. De tijd verstrijkt en zelfs jaren later, als ze zich af en toe toestaat even niet door het gemist en verdriet te laten opslokken, beheerst Carmel nog haar leven. Ze houdt hoop en stap voor stap gaat ze richting een toekomst die steeds minder donker lijkt.

Je volgt het verhaal vanuit de ogen van de moeder en de dochter. Om en om gaat het verhaal per hoofdstuk vanuit verschillend perspectief verder, zodat het makkelijk is om beide ontwikkelingen goed te volgen. Naar mate het einde nadert, springen we steeds sneller verder in de tijd. Het boek beslaat een lange periode en dit levert een heel interessant verloop op.

Carmel is een begaafd meisje dat al gauw doorheeft dat er iets niet klopt. Maar ze staat machteloos en wordt continu gemanipuleerd. Wat wil je ook, als achtjarige? De tweestrijd binnen Carmel is aandoenlijk en pijnlijk en helaas ook realistisch. Ze weet dat het niet klopt, maar wat moet ze zonder hem? Haar moeder is immers dood… Niet helemaal, maar het scheelt niet veel. Beth worstelt met haar onmacht en verdriet. Hoe moet ze verder? Haar worsteling wordt zo natuurlijk beschreven dat het voelbaar wordt.

Op zeer geloofwaardige manier zet Hamer haar personages neer. Zelfs de ontvoerder lijkt van vlees en bloed en eens maar eens te vaak betrapte ik mezelf erop dat ik hem begreep om daarna gauw te denken: maar gelukkig lijken we in niets op elkaar. Kate Hamer laat voelen hoe verschrikkelijk het is om je kind te verliezen, maar ook om ontvoerd te worden én om de ontvoerder te zijn. Dat laatste zonder in zijn huis te kruipen.

Het meisje in de rode jas is een spannende roman over de verstrekkende gevolgen van een ontvoering, maar bovenal over doorgaan na een gebeurtenis die de rest van je leven heeft bepaald.

Alida Klooster

Het verhaal gaat over Carmel en haar moeder Beth.

Op een dag verdwijnt Carmel tijdens een bezoek aan het verhalenfestival.

Carmel is ontvoerd en de man Dennis die haar heeft meegenomen zegt dat hij haar opa is.

Na een lange reis komen ze op een plek waar een oude boerderij staat. Daar blijven ze een tijdje. Dan ineens vertrekken ze en blijkt dat Carmel niets van de reis heeft mee gekregen. Ze ontwaakt in een vrachtwagen en merkt dat er nog twee meisjes zijn met hun moeder Dorothy. Ze reizen als zigeuners verder .

De opa van Carmel heeft rare buien en wil haar Mercy noemen. Carmel wil dit niet, vooral niet na het nieuws dat haar moeder is overleden en haar vader haar niet wil.

Carmel leert de tweeling van Dorothy beter kennen en ze gaan zich meer en meer zussen voelen.

Ondertussen blijven ze reizen en doen ze kerken aan. Dennis is er van overtuigd dat Carmel helende handen heeft en moet van hem zieke en zwakke mensen helpen.

Ze verdienen daar geld mee en op een nacht verdwijnt Dorothy met het geld en haar kinderen.

Carmel is aangewezen op haar opa.

Beth voelt zich ontzettend schuldig aan de verdwijning van Carmel. Er zijn vele jaren voorbij gegaan en Beth raapt zich na een lange tijd weer wat op, maar weet zeker dat Carmel nog leeft. Daar houd ze zich aan vast.

Het boek bestaat uit hoofdstukken die je meenemen met de beleving van Carmel en dan weer door Beth. Wat in het begin voor mij wat lastig was, omdat ik niet altijd door had wie zijn beleving ik aan het lezen was. Hier kwam ik dan na een halve of hele bladzijde achter .Later in het boek zat ik in de ritme van de hoofdstukken.

Een verhaal waar je het als moeder koud van krijgt, want wie is zijn kind wel eens (even) kwijt geweest met de verschrikkelijkste scenario's voor ogen.

Je voelt mee met het verdriet van Beth en Carmel.

Wat ik miste was toch wel een epiloog. Na het onverwachte snelle eind van het boek had ik nog meer willen weten over Beth en Carmel.

Kim

Vanaf de eerste bladzijde werd ik in het verhaal meegenomen, het is alsof je als derde persoon in het verhaal meeloopt. Het leek soms wel alsof het verhaal op bepaalde momenten bleef hangen,dat was wat jammer. Het einde kwam vrij snel, dit had wat meer uitgewerkt mogen zijn. Maar ik heb het boek zeker met veel plezier uitgelezen.

Alexandra Nobbe

Dit hoop je als ouder nooit mee te maken.

Vol verwachting ben ik dit boek gaan lezen. Het boek pakt meteen en leest lekker vlot. De twee verhaallijnen zijn gemakkelijk te herkennen en verwarren je niet. Het verhaal wordt voor in het midden langdradig, duurt te lang voor er weer iets gebeurt, terwijl het einde plotseling en abrupt is. Af en toe wordt er iets aangehaald, maar dat wordt niet verder onderbouwt.

Al met al toch wel een prettig boek om te lezen. Je blijft aan het eind wel met een aantal vragen zitten.

Liane Baltus

Krachtig verhaal met sterke personages

Wanneer de achtjarige Carmel Wakeford zich bij een verhalenfestival verstopt voor haar moeder Beth, vertelt een man haar dat hij haar opa is en dat haar moeder een ernstig ongeluk heeft gehad. Hij zegt dat hij haar meeneemt naar het ziekenhuis, waar ze niet aankomen. In werkelijkheid heeft Beth geen ongeluk gehad. Beth begint een zoektocht naar haar dochter, waarbij ze vasthoudt aan haar hoop haar kind levend terug te zien.

Bijzonder in dit verhaal is dat de lezer om en om een hoofdstuk in het hoofd van Beth en in het hoofd van Carmel kruipt, waardoor de lezer twee verhalen voorgeschoteld krijgt. Carmel wordt ontvoerd door een man die een plan met haar heeft. Haar moeder Beth worstelt met het feit dat haar dochter van de aardbodem verdwenen lijkt. In de loop van weken, maanden en tenslotte jaren pakt ze haar leven weer op, waarbij ze haar dochter toch niet kan loslaten. Heel lang lijkt Carmels ontvoering op toeval te berusten, toch blijkt dat niet zo te zijn. De zaadjes voor de ontknoping weet Kate Hamer goed te verstoppen in de verhaallijn.

De kracht van dit verhaal zit in de sterke karakters. Carmel weet dat haar moeder al haar hele leven bang is dat ze haar dochter kwijt raakt en heeft last van de verstikking die dat met zich meebrengt. Daarom verstopt ze zich zo nu en dan voor haar, de laatste keer met alle gevolgen van dien. Haar worsteling om haar nieuwe leven te aanvaarden is zeker voor een kind van acht jaar geloofwaardig. Carmel is een meisje met een bijzondere kijk op de wereld, wat prachtig om te lezen is. Ook het motief om haar mee te nemen, klopt met het meisje dat Carmel is.

Beths worsteling is ontroerend. Haar kind is weg, natuurlijk geeft ze zichzelf daar de schuld van. Het verdriet komt bijna tastbaar van de pagina's af. Als ze haar leven weer oppakt, dan is het alsof ze haar dochters verdwijning een plek geeft. En kan dat wel? In het verhaal zit een symbiose tussen de gedachtegangen van Beth en haar dochter Carmel.

Het enige minpuntje is dat de tijd in het laatste deel van het boek versnelt. Meer informatie over Carmel als ze wat ouder wordt, was interessant geweest, omdat dit boek naast een thriller ook een roman over familieverhoudingen tussen ouder en kind en ouders onderling is. Beths relatie met haar vader en moeder komt aan de orde, haar relatie met haar ex-man Paul en zijn nieuwe liefde Lucy, en natuurlijk de moeder-dochter relatie die van twee kanten belicht wordt in het verhaal van Beth en in het verhaal van Carmel. Het meisje in de rode jas is absoluut het lezen waard!

Enita Bouwhuis

Met veel plezier en zonder het boek eigenlijk weg te willen leggen, heb ik Het meisje in de rode jas van Kate Hamer gelezen. Het is niet een typische thriller, meer een psychologische roman en voor mij als thrillerlezer vond ik dit eigenlijk alleen maar mooi, het blijft namelijk onvoorspelbaar.

Het boek is goed geschreven en Beth en Carmel vertellen allebei hun eigen verhaal over de verdwijning van Carmel. De hoofdstukken nemen je afwisselend mee in het leven van Carmel na haar verdwijning en hoe Beth met de verdwijning om gaat en hierover wil ik niet teveel verklappen.

Het verloop van het verhaal is spannend. Aan het einde vroeg ik me af of moeder en dochter het leven samen weer kunnen oppakken. Wat gaat er gebeuren? Ik zeg niets. Het boek is echt een aanrader.

Liza Alders

Wauw wauw wauw wat een geweldig spannend boek! Vele boeken zijn al geschreven over vermiste kinderen maar nog nooit
is een verdwijning zo goed beschreven van een kind. Het maakt het extra bijzonder omdat het zowel door de moeder word beschreven hoe dit word ervaren maar vooral bijzonder dat het ook vanuit een kind word geschreven. Het boek neemt je in zijn greep en laat je bij het laatste woord pas los waarbij je in verbazing achterblijft. Een geweldig debuut!

Minca van Daal

Een mooi boek om te lezen over de grootste nachtmerrie van ieder ouder: de ontvoering van je kind.

De emoties van de moeder worden goed beschreven, je leeft met haar mee.

De angst en de onmacht zijn goed te voelen en ook het gevecht van haar om verder te gaan met leven.

Wat ik fijn vond van het boek dat je wist waar Carmel verbleef nadat ze ontvoerd was en precies kon volgen hoe het met haar ging.

Bij de eerste paar hoofdstukken vond ik het wel even moeilijk om in het boek te komen, in eerste instantie had ik het niet door dat het verhaal verteld werd door Carmel en dan weer in het volgende hoofdstuk door Beth. Daarna was het goed te volgen tot het eind.

Ik had wel nog graag geweten aan het eind wat er met Dennis verder gebeurde en hoe Carmel en Beth hun leven weer oppakken nadat ze elkaar 5 jaar niet meer gezien hadden.

Lisette van Velzen

Carmel is een meisje van acht jaar. Al dagen kijkt ze uit naar het verhalenfestival. Alleen heeft ze nooit gedacht dat ze hierna haar moeder en huis niet snel meer zal zien. Op het festival raakt Carmel haar moeder kwijt en komt een oude man haar halen. Hij zegt haar opa te zijn en dat haar moeder een ongeluk heeft gehad. Alleen is haar moeder niet verongelukt en op zoek naar Carmel.

Het meisje in de rode jas is een spannend boek, maar daarnaast leer je ook de hoofdpersonen heel goed kennen. Ik wilde echt weten waarom, wat er gaat gebeuren en hoe de moeder en dochter beide met de situatie omgaan. En komt het wel goed?

Elk hoofdstuk is geschreven vanuit een persoon, de moeder Beth of dochter Carmel. Op deze manier lees je hoe Beth zich groot probeert te houden en de zoektocht niet wilt opgeven, terwijl Carmel geen idee heeft wat er gebeurd is en zich probeert aan te passen aan de nieuwe situatie. Maar ze wil niets liever dan naar huis. We volgen beiden gedurende vijf jaar en steeds blijft de vraag: Komt Carmel nog thuis?

Persoonlijk moest ik veel moeite doen om in het boek te komen. Maar zodra ik in het verhaal zat, ging ik mijn eigen vragen stellen en hopen dat het nog goed komt. Wel vond ik het einde wat abrupt, te snelle acties achter elkaar. Maar voor een debuut zeker geen slechte, ik wil nog een boek van Kate!

Miranda Vossen-Kursten

Het meisje in de rode jas is een spannende thriller volledig in de ik vorm geschreven.
Het ene hoofdstuk verteld de moeder Beth en het volgende hoofdstuk Carmel de dochter. Beide vertellen het verhaal vanuit hun oogpunt.

Het verhaal begint met de moeder die boos wordt op een vriendin nadat haar dochter is verdwenen. Daarna gaat het verhaal terug in de tijd naar de tijd van de verdwijning van Carmel. Het verhaal heeft een gelijktijdig verloop als het in het verhaal 5 jaar later is hoor je het verhaal van dat moment.

Carmel wordt ontvoerd door iemand die zegt haar Opa te zijn. Haar wordt verteld dat haar moeder in het ziekenhuis ligt. Carmel heeft een geschiedenis van zich verstoppen of zomaar verdwijnen. Nu is ze haar moeder kwijt. Ze wordt door de Opa meegenomen naar zijn huis. Ze heeft een bijzondere gave die Opa heeft gezien. Hij wil daar gebruik van maken en stelt haar tentoon om geld mee te verdienen.

De moeder Beth leeft ondertussen met een groot schuldgevoel verder. Het leven gaat door zonder haar dochter. Telkens staat ze er weer bij stil. Samen met haar ex bouwt ze een relatie op van goede vrienden meer dan dat ze waren na hun scheiding. Ook de relatie met haar ouders wordt weer hersteld. Samen met de politie blijft ze uitkijken naar haar dochter.

Het verloop van het boek is spannend. Je blijft toch doorlezen ook als je eigenlijk wilt stoppen blijft het verhaal te spannend. Naar het einde toe komt toch het gevoel gaan ze weer bijelkaar komen moeder en dochter. Wat gaat er gebeuren? Het boek is echt een aanrader

Alex Dekker

Het meisje in de rode jas van Kate Hamer wordt vaak ondergebracht in de categorie thriller maar is ook weer niet een echte triller. Het is meer een psychologische roman die de lezer meevoert in een zoektocht van een moeder naar haar verloren kind en de twijfels van een kind over haar plaats in de wereld. Vanuit het gezichtspunt van het kind en de moeder wordt het verhaal vertelt van de verdwijning van een kind.

Het 8-jarige meisje Carmel verdwijnt op een verhalenfestival als ze ontsnapt aan de aandacht van haar alleenstaande moeder. Ze is meegenomen door een oude man die vertelt haar opa te zijn en dat hij zich over haar ontfermt omdat haar moeder een ernstig ongeluk heeft gehad. Later vertelt hij haar dat haar moeder is overleden en verdwijnen ze naar Amerika. Daar reizen ze rond in een vrachtwagen en de man zet haar in als genezer omdat hij zegt dat ze speciale gaven heeft. Ze reizen samen met de vriendin van de grootvader en haar dochters. Het meisje trekt eerst naar haar hen toe maar gedurende het verhaal blijken zij vooral op jacht te zijn naar geld waarmee ze ook verdwijnen. Als ze dan denkt haar grootvader te vertrouwen blijkt die ook meer daarin geïnteresseerd te zijn. Uiteindelijk hoop ze weer naar Engeland te komen in de hoop haar echte vader te vinden.

Het moeder Beth zit ondertussen in Engeland en heeft moeite haar leven weer op te pakken. Ze gaat na jaren een opleiding verpleegkunde doen maar blijft het kind ontzettend missen. In de hoofdstukken van de moeder is het gekmakende gemis van het kind het belangrijkste thema. Heel haar leven staat daarvan in het teken.

De moeder/dochter relatie is het sterke van het boek. Kate Hamer beschrijft vooral het verlangen van de moeder naar haar kind op sterke wijze. Het aangeven van de duur van de vermissing in de hoofdstukken van de moeder versterkt dat gevoel. Ook het verlangen van het kind naar liefde van een ouder komt mooi naar voren. Een mooi debuut van Kate Hamer.

Nancy Vercamer

Beth is een alleenstaande moeder met haar dochter Carmel als het lichtpunt in haar leven. Na een traumatische gebeurtenis waarbij Carmel een tijdje vermist was in een doolhof, houdt Beth haar dochter nauwlettend in de gaten. Carmel ervaart dat als verstikkend en tijdens een uitje naar een verhalenfestival maakt ze van een moment van onoplettendheid misbruik om zich te verstoppen voor haar moeder. Helaas raakt ze haar moeder echt kwijt en een man vertelt haar dat haar moeder een ongeluk had en dat hij haar naar het ziekenhuis zal brengen. Naïef als een 8-jarige gelooft Carmel haar nooit geziene 'grootvader' en stapt ze bij hem in de auto.

Vanaf dat moment hoop je als lezer dat Beth en Carmel elkaar ooit nog zullen terugzien.

Het verhaal heeft 2 verhaallijnen. Aan de ene kant volgen we Beth in haar zoektocht en verdriet naar haar vermiste dochter en aan de andere kant volgen we het verhaal van Carmel.

De hoofdstukken van Beth beginnen met een tijdsaanduiding van hoelang het geleden is dat Carmel vermist werd. Deze hoofdstukken worden afgewisseld met de belevenissen van Carmel. Zij is uiteindelijk meegenomen naar Amerika en reist samen met haar 'grootvader' en de Mexicaanse Dorothy en haar 2 dochters rond.

Carmel is ontvoerd omwille van haar genezende gaven. Haar 'grootvader' gelooft dat zij met handoplegging mensen kan genezen en gebruikt haar hiervoor om tijdens gebedsdiensten geld in te zamelen.

Voor mij waren de hoofdstukken van Beth veruit de beste van het boek. Haar verdriet, schuldgevoelens en verwerking spatten letterlijk van de pagina's. Je hoopt met gans je hart dat ze haar dochter zal terugvinden.

De hoofdstukken van Carmel lagen me minder. Ik kan niet precies zeggen waarom. Lag het aan het religieuze aspect dat mij niet lag? Of misschien de manier waarop Carmel zich gewillig gedraagt zonder ooit veel vragen te stellen?

Beide verhalen zorgen wel voor een mooi evenwicht op het emotionele vlak. Misschien zou een boek alleen maar uit perspectief van Beth te beladen zijn.

De schrijfster Kate Hamer heeft zich met haar debuut zeker bewezen. Ze kan gevoelens van de pagina's laten spatten zodat ze je bij de keel grijpen. Ook kan ze zich goed inleven in de gedachtegang van een jong meisje.

Het boek is geen thriller, maar een psychologisch verhaal waarbij iedereen hoopt op een goed einde. Hierdoor wil je het boek niet neerleggen vooraleer je het einde weet.

Annelies Lignel

Ik vond het een aangenaam boek om te lezen. Het las vlot, door de kleine hoofdstukjes kon je gemakkelijk het boek even aan de kant leggen wanneer je wat minder tijd had. Ik vond het een prachtig gegeven om het verhaal te lezen vanuit het perspectief van zowel Carmel als haar moeder. Maar hierdoor was ik op het einde wat ontgoocheld. Ik vond het heel jammer dat men het einde niet meer vanuit beide perspectieven vertelde. Ik verlangde precies nog naar meer, kon het boek precies nog niet afsluiten.

Maar al bij al, een mooi debuut en wanneer Kate Hamer een tweede boek uitbrengt, dan zal ik het zeker lezen!

Leonie van Gerwen

Ik heb het boek gelezen en vond het heel spannend.

Zelfs op de momenten waarop het verhaal onwaarschijnlijke, ongeloofwaardige momenten krijgt, is het moeilijk weg te leggen.

Sanne van de Langemheen

Het meisje in de rode jas gaat over Beth en haar dochter Carmel. Ondanks de scheiding van Beth en Carmels vader heeft Carmel een gelukkige jeugd bij haar moeder. Beth is wel eens erg bezorgd over Carmel, omdat ze vaak wegloopt. Deze bezorgdheid vind Carmel vreselijk, maar ze kan het ook niet laten om zich toch vaak te verstoppen en weg te lopen van haar moeder.
Als Carmel weer weg is, voelt Beth het meteen. Ze had beter op moeten letten, ze is Carmel nu niet voor even kwijt. Carmel is ontvoerd.

Het verhaal gaat verder en laat het bijzondere leven zien wat Carmel hierna gaat lijden, maar ook hoe Beth met de verdwijning om gaat.

Ik vond het ondanks dat dit onderwerp vaak word gebruikt in thrillers een erg origineel verhaal. De ontvoerders van Beth zijn niet het stereo-type wat je verwacht en het blijft nog lang spannend wat het doel van de ontvoering uiteindelijk is.
Maar helaas, vanaf het moment dat het duidelijk is wat de plannen zijn voor Carmel is de spanning er voor mij erg af. Het boek gaat hierna nog erg lang door en voelt langdradig aan. Ik moest mijzelf soms aansporen om de stukken met Carmel door te blijven lezen.

Het is goed geschreven, de personages zijn goed uitgewerkt en de stukken over Beth's moeder waren kort, krachtig en bleven me boeien. Het voelt na de eerste 200 pagina's alleen niet meer als een thriller. Ik verwacht bij een thriller dat ik vastgeplakt blijf aan het boek, maar dit was helaas niet het geval. Het maakte me zelfs tegen het einde niet zoveel meer uit of Carmel nog thuis zou komen of niet.

Ik vond dit boek dus geslaagd als uitwerking van het (emotionele) leven van twee mensen in totaal verschillende werelden, maar niet geslaagd als thriller.

Ik gaf het 3 van de 5 sterren

Suzanne Hoek

Het meisje met de rode jas wordt omschreven als een spannende roman, persoonlijk vind ik het meer een roman en niet erg spannend...

Er zijn 2 verhaallijnen die elkaar afwisselen, die van moeder Beth en haar dochter Carmel.

Het boek gaat over een meisje dat meegenomen wordt door een vreemde man onder het mom dat haar moeder verongelukt is en hij Carmel's opa is. Aangezien de ontvoering zelf uit het (kinder)perspectief van Carmel is geschreven, is het wat waziger. Het duurt redelijk lang voordat duidelijk wordt wie haar meegenomen heeft en waarom. Tot op het eind blijft de grote vraag of moeder en dochter herenigd worden. De radeloosheid van Beth door de verdwijning van Carmel is mooi weergegeven in het boek.

Al met al een mooi boek om te lezen!

Pamela Clifton

Wat een geweldig boek! Ik vond het echt fijn dat ik genoeg de tijd had, ik heb het boek in anderhalve dag uitgelezen! Ik kon het gewoon niét wegleggen.

Meteen was ik onder de indruk van Carmel. Zo'n ontzettend slim klein meisje die er ook nog niet helemaal achter is hoe zij zelf in elkaar steekt. Ik leefde echt met haar mee, 381 pagina's lang. Ik vind haar ontzettend dapper, ze vecht ondanks alles wat haar wordt wijsgemaakt voor haar eigen ik, haar eigen identiteit. Sommige stukken zat ik echt super snel te lezen, omdat ik zó erg hoopte dat Carmel 'iets' zou doen dat zou helpen, een teken, actie, of wat dan ook. Ook met Beth, haar moeder, leefde ik mee. Ze blijft altijd geloven dat haar kind leeft en wil haar hoe dan ook terugvinden. Altijd oplettend naar een vleugje rood. Erg pijnlijk voor de naasten dat een leven toch door gaat, ondanks zo'n gebeurtenis. Soms staat het leven voor ze stil. Haar moeder heeft het heel moeilijk, dit is erg goed en realistisch omschreven. Carmel en Beth hebben door hun band een soort verbintenis, lijkt het wel. Het is goed te merken dat het moeder en dochter zijn, het kind is heel dromerig, té dromerig. Maar haar moeder heeft soms ook warrige, dromerige gedachten. Ze lijken eigenlijk best op elkaar.

Ik vind het erg mooi hoe de schrijfster een twee verschillende tonen in het boek heeft weten te brengen. Een volwassen, bezorgde toon en een kinderlijke, naïeve toon. De gedachten van een volwassen vrouw en een kind. Ik vind het boek erg spannend en meeslepend geschreven. Het is niet het soort spanning als een thriller, iets heel engs, maar meer meer een nieuwsgierige spanning, het verlangen naar hoe het verhaal gaat eindigen. Soms is het ietwat zweverig, maar dit maakt het wel zo dat je er een eigen invulling aan kunt geven. Een roman vind ik ook niet helemaal gepast voor dit boek, het is wel een roman in de zin van de liefde tussen een moeder en haar kind. De moeder en dochter band. De laatste 100 bladzijden wilde ik echt naar het einde razen. Ik had niet verwacht dat het boek deze wending zou krijgen. Op een gegeven moment vallen alle puzzelstukjes op zijn plek. Ik heb af en toe nog terug zitten bladeren omdat ik mij dan iets herinnerde uit het begin van het boek en dat later weer terug kwam.

Wat mij betreft had het einde nog iets uitgebreider gekund, het hele boek wordt eigenlijk rustig opgebouwd, de jaren bouwen zich op. Achteraf lijkt het einde iets te snel. Carmel is zo lang jong geweest in het boek, de laatste paar hoofdstukken is ze eigenlijk ineens een stuk ouder. Ook ben ik eigenlijk ook erg benieuwd hoe het na het einde verder gaat.

Normaal is dit niet helemaal mijn genre, maar dit boek zal ik zeker aanbevelen! Echt heel mooi, ik ga het sowieso nog een keer lezen.

Jacolien van Bemden

Het boek verteld het verhaal van Carmel Wakeford en haar moeder Beth. Als ze samen op het verhalenfestival zijn raakt Carmel haar moeder kwijt en kan haar nergens meer vinden want de mist is komen opzetten en alles en iedereen gaat vlug weg. Dan stapt er een man op haar af die haar verteld dat haar moeder een ongeluk heeft gehad en in het ziekenhuis ligt. Hij zegt:'ik ben je grootvader'! Hij neemt haar mee onder het mom van ik breng je naar haar toe. Maar telkens verzint hij iets anders, en heeft Carmel vele vragen die hij mooi weet te omzeilen en komen ze nooit aan bij het ziekenhuis.

Beth is haar dochter kwijt geraakt en in alle staten. Alle zoekacties leveren niets op! Geen enkele aanwijzing waar Carmel is.Haar gevoel zegt dat Carmel leeft, maar waar is ze? Jaren verstrijken,zal ze haar dochter ooit nog zien?

Het verhaal wordt om en om door Beth en Carmel verteld, wat je een mooi beeld geeft van wat er speelt. Beth's verhaal is een verhaal dat je in zijn greep houdt, de emoties, onmacht, schuldgevoel, ze komen bij je binnen. Carmel is met haar 8 jaar een bijzonder meisje door de manier waarop ze de dingen bekijkt en in zichzelf de gebeurtenissen die ze ervaart beschrijft.


Terwijl ik het las moest ik aan roodkapje denken! Naïef en goed van vertrouwen. Maar ook vasthoudend! De personen zijn zo neergezet dat je het gevoel hebt dat je in hun hoofd kan kijken. Ook de personen die later in het verhaal erbij komen, maar er ook ineens uitverdwijnen! Er zijn ook nog wat onopgeloste gebeurtenissen waarvan ik wel graag had geweten wat er mee gebeurt was.

Thriller zou ik het niet noemen, te weinig spannende acties, maar meer een spannend/ psychologisch boek. Een verhaal over moeder/dochter relatie. Langzaam komt het verhaal op gang en worden de vele vragen die ik in het begin had beantwoordt, jammer dat het op het laatst een beetje te snel met de tijd wordt omgesprongen. Kreeg het gevoel dat alles op het laatste moment nog moest gebeuren.

Linda Wolternick

Het meisje in de rode jas wordt omschreven als een spannende roman, ik ben het hier mee eens aangezien het boek wel wat spanning heeft. Het boek bestaat uit twee verhaallijnen. Een verhaallijn is gezien vanuit Carmel en de tweede verhaallijn gaat over Beth, de moeder van Carmel en hoe zij de verdwijning van haar dochter ervaart. Ondanks dat beide verhaallijnen door dezelfde persoon zijn geschreven vond ik de verhaal lijn van Beth veel prettiger om te lezen, door deze hoofdstukken was ik ook snel heen. Ik had veel meer moeite om de verhaallijn van Carmel te lezen. Sommige hoofdstukken kwamen er warrig op mij over, met name over de periode dat de nog maar net bij Dennis en Dorothy in huis zit. Het is op dat punt ook nog erg onduidelijk waarom hij Carmel meegenomen heeft. Dat wordt pas duidelijk als ze door Amerika trekken met hun vrachtwagen.

Ik heb meerdere malen op het punt gestaan om het boek dicht te slaan en weg te leggen, zoveel moeite koste het me om door bepaalde hoofdstukken te komen, waarschijnlijk komt dat ook door de schrijfstijl, maar toch was er iets met het verhaal waardoor ik verder bleef lezen. Ik wou tenslotte toch weten of Carmel en haar moeder herenigd zouden worden. Ook zal mee hebben gespeeld dat de ware reden van Carmel haar ontvoering een onderwerp is waar ik totaal geen interesse in heb en daar veel te nuchter voor ben. Maar ik kan me voorstellen dat mensen die hier (gebedsgenezing, genezing door handoplegging) voor open staan dit boek zo uit zullen hebben.

Na het lezen van het boek blijf ik nog wel met een paar vragen zitten, zoals wat is het andere misdrijf van Dennis dat hij bekend heeft? Ik heb wel een idee maar zou het liever in een epiloog hebben terug kunnen lezen. En ook ben ik nieuwsgierig of Dorothy opgepakt wordt, ze was tenslotte toch medeplichtig. Tevens heb ik me ook afgevraagd waarom opeens haar dochters in het verhaal zijn opgedoken, ook hier is de schrijfster niet erg duidelijk over geweest. Ook vind ik het de manier waarop Dennis op het spoor van Carmel en haar gave is gekomen maar heel erg karig.

Al me al is het boek me toch wat tegen gevallen, mede doordat ik zelf een heel ander soort verhaal had verwacht. Al met al krijgt dit boek 2,5 ster van mij, aangezien dat niet mogelijk is rond ik het af naar 3 sterren, 2 vind ik dan weer net te weinig.

Bianca Scharmga

Verslavend en meeslepend debuut van Kate Hamer. Eenmaal begonnen, moest ik mezelf tegen houden om het niet te snel en in een keer uit te lezen.

Josine Nieuwland

''Lekkere' thriller om donkere winterdagen mee door te brengen

Een jong dromerig meisje raakt van haar moeder gescheiden op een druk festivalterrein. Ze gaat mee met een man die zich haar opa noemt en haar vertelt dat haar moeder een vreselijk ongeluk heeft gehad. Alleen is dit niet het geval; haar moeder Beth zoekt op dat moment hysterisch het al lege festivalterrein af, op zoek naar haar dochter Carmel.

Wat gebeurt (zonder spoilers weg te geven) is dat Beth begint met een zoektocht naar haar dochter en Carmel meegaat met de man die zegt haar opa te zijn en probeert met het vreselijke gemis van haar moeder te leren leven.

Het is een spannend boek en de hoofdstukken worden afwisselend door Beth en Carmel verteld. Hierdoor verandert het perspectief en blijft het boeiend. Soms verzand het verhaal wat in overdreven bloemrijke taal. Zinnen als 'De ondergaande zon welfde zich tussen de boomtakken door…" staan vreemd in het verhaal. Alsof de schrijfster te hard heeft geprobeerd mooi te willen schrijven. In plaats van een toevoeging, leidt het echter alleen maar af.

Gelukkig is dit slechts een enkele keer en leef je als lezer mee met het verdriet van Beth en de continue verwarring van Carmel. Bijzonder hoe je sympathie jegens bepaalde personages verandert gedurende het verhaal, dat vind ik altijd een mooie ervaring; als je als lezer verrast wordt.

Wat mij betreft een lekkere thriller om de donkere winterdagen mee door te brengen onder een dekentje op de bank.'

Truus Heijnen

'"Het meisje in de rode jas" is een verhaal over moeder Beth en haar dochtertje, Carmel van 8 jaar, die elkaar kwijtraken op een verhalenfestival voor kinderen.

Beth begint een wanhopige zoektocht naar Carmel. Carmel wordt meegenomen door een man die zegt haar grootvader te zijn. Hij vertelt haar dat haar moeder na een ongeluk overleden is en dat haar vader haar niet meer kan verzorgen omdat hij een nieuwe relatie heeft. Samen met de oude man en zijn partner Dorothy en de tweeling Melody en Silver trekken ze de wereld over. In eerste instantie is het niet duidelijk waarom grootvader Carmel heeft meegenomen, maar verder in het verhaal wordt het interessant.

Het boek beschrijft heel goed het schuldgevoel van moeder Beth en de hoofdstukken worden afgewisseld met de belevenissen van Carmel. Daardoor wordt de nieuwsgierigheid over hoe het afloopt, heel goed opgewekt en wil je steeds verder lezen.
Dit boek is een aanrader!'

Inge Trollmann

'Beth gaat op een dag met haar dochter Carmel naar een verhalenfestival. Ze raken elkaar kwijt. Een onbekende man doet zich voor als de opa van Carmel en vertelt haar dat haar moeder een ernstig ongeluk heeft gehad. Hij weet haar te overtuigen om met hem mee te gaan. Carmel reist heel Amerika door en Beth blijft alleen achter.

Het verhaal wordt vanuit twee perspectieven verteld: vanuit Beth en vanuit Carmel. Vooral wanneer Beth van haar dochter gescheiden wordt is dit een interessante toevoeging. Als lezer weet je waar Carmel is en wat zij meemaakt.

Wat meteen opviel was het taalgebruik van de auteur, deze doet soms zelfs poëtisch aan. Dit vond ik heel bijzonder. Beth heeft bijvoorbeeld een kaart gemaakt van alle sociale contacten die Carmel had. Hierover zegt zij het volgende:

"De kaart van mijn dochter, dacht ik - hij leek op een gigantische warrige spin die op het punt stond om al zijn poten te laten groeien en over de wereld uit te strekken, om met zijn pluizige voetjes te voelen waar ze was." Blz. 146

Carmel wordt ontvoerd door een gelovige man die denkt dat zij een gave heeft. De gave om te genezen om precies te zijn. De roman neemt een interessante wending als zij deze gave daadwerkelijk blijkt te bezitten. Dit vond ik een leuke toevoeging.

Voor de rest leest de roman als een trein. Ik heb hem 's avonds niet weg kunnen leggen. Kate Hamer besteedt veel aandacht aan het emotieve aspect van de ontvoering. Wat dit doet met de moeder, maar ook met de dochter. Kate dwingt je zo om in de huid van Beth en Carmel te kruipen en ik gaf mij daar gewillig aan over.

Het enige minpunt van de roman vond ik het abrupte einde. Ik wil niet te veel verklappen, maar ik kan wel zeggen dat dit van mij meer uitgewerkt had mogen worden. Er wordt ook niet meer vertelt vanuit Carmels perspectief. Dit vond ik jammer.'

Brigitta Tuik

'Toen ik dit boek kreeg toegestuurd om te lezen en te recenseren vroeg ik me even af of me dat zou lukken binnen de gesteld deadline maar dat lukte me heel erg goed. Binnen 24 uur had ik dit boek uitgelezen. Wat een pageturner! Ik kon dit boek maar moeilijk wegleggen want ik wilde zo graag weten hoe het zou aflopen.

Het verhaal gaat over de alleenstaande moeder Beth en haar achtjarige dochter Carmel. Beth's grootste angst is om Carmel kwijt te raken en op een goede dag gebeurt dit ook. Vol vertrouwen gaat Carmel met iemand mee die zich voordoet als iemand die ontbreekt in haar eigen leven.

Vijf jaar lang volg je de levens van Beth en Carmel. De impact van de verdwijning van Carmel is enorm en Beth's hele leven staat op zijn kop. Voor Beth staat alles in het teken van het terugvinden van haar dochter en ze verliest zichzelf compleet in deze zoektocht. Toch brengt de verdwijning haar ook goede dingen.

Tegelijkertijd lezen en leven we mee met Carmel die haar ontvoerder volledig vertrouwt ook al kan ze alle dingen die hij haar vertelt niet altijd helemaal geloven. Ze probeert krampachtig aan haar eigen identiteit vast te houden en ontdekt bijzonder dingen over zichzelf.

Kate Hamer heeft een goede balans gevonden in het beschrijven van de emoties van de moeder, de angsten, het schuldgevoel, de wanhoop en het nieuwe leven van Carmel dat bijna een avontuur lijkt. Het verhaal is spannend en gaat tegelijkertijd de diepte in als het om de emoties van deze twee mensen gaat.

De hele tijd wil je weten hoe dit verhaal afloopt; vinden moeder en dochter elkaar terug?'

Yonina

Phoe....
Ik heb net het meisje in de rode jas in 1 ruk uitgelezen.
Ik was van plan om het na een paar hoofdstukken weg te leggen, maar ik werd zo door het verhaal gegrepen dat ik het boek niet aan de kant kon leggen.
Vanaf het moment dat Carmel wordt meegenomen, verwacht je dat het verhaal een bepaalde kant uit gaat, zoals zoveel boeken over ontvoerde kinderen. Maar dit verhaal gaat heel anders.
Het verhaal is zeer goed geschreven: het feit dat het uit twee perspectieven (dat van Beth en dat van Carmel)en in beide gevallen in de tegenwoordige tijd Is geschreven. Is aan het begin verwarrend en lastig.....maar na 3 hoofdstukken kan het ook gewoon niet anders, je moet beide perspectieven lezen om je volledig in het verhaal onder te dompelen.
Als moeder leefde ik erg mee met de pijn, wanhoop en het schuldgevoel van Beth.
Als dochter kan ik me goed inleven in Carmel, Kate Hamer heeft dit boek echt een ziel gegeven.

Gaande weg het verhaal, worden de bedoelingen van Dennis duidelijk. Zijn ideeën zijn mij te theologisch maar begrijpelijk.
Maar hoe komt zo'n man op het idee om een kind te ontvoeren en waarom helpt Dorothy hem. Ze is zelf moeder, waarom waarschuwt ze de politie niet zodra ze bij Dennis is weg gegaan?
Ik vond Dorothy aan het begin sympathiek, maar dat veranderde gaandeweg het boek.

Je leeft mee met de hoofd personen van het boek, het Is zo goed geschreven dat ik echt het gevoel Had een toeschouwer te zijn.

Het enige jammer van dit boek vindt ik dat ik het al uit heb, maar nog met vragen blijf zitten. Dat hoort bij een goed boek; dat het verhaal je nog bezig houd na het lezen.
Maar ik Had toch nog graag de reünie tussen moeder en dochter vanuit Carmel perspectief gelezen. Het hele verhaal krijg je van twee kanten, maar het laatste stuk krijg je alleen vanuit Beth's perspectief te lezen.

Ik zal dit boek zeker aanraden!

Wineke van de Graaf

Het meisje in de rode jas is één van die boeken waarvan je alleen de eerste paar zinnen maar hoeft te lezen om te weten dat je iets bijzonders in handen hebt.

In een prachtige beeldende stijl word dit beklemmende verhaal over verlies, schuldgevoel en machteloosheid neergezet.

Beth, een gescheiden alleenstaande moeder woont samen met haar dochter Carmel in Norfolk. Carmel is een bijzonder kind, intelligent maar een dromer. Ze heeft regelmatig momenten dat zij alleen wil zijn en dan verstopt ze zich. Zo ook op de noodlottige dag dat zij samen met haar moeder naar een Welsh verhalenfestival voor kinderen gaat. Maar nu raakt ze haar moeder echt kwijt en wordt ze aangesproken door een oudere man die zich voordoet als haar grootvader en die haar vertelt dat haar moeder een vreselijk ongeluk heeft gehad. De man neemt haar mee, zogenaamd om samen naar het ziekenhuis te rijden, maar daar zullen ze nooit aankomen…

Het verhaal wordt verteld vanuit de wereld van de wanhopige Beth en de ietwat wereldvreemde Carmel. Je weet als lezer dus meer dan de hoofdpersonen. Langzaam maar zeker kom je aan de weet wat de reden van de ontvoering is en als lezer blijf je constant gissen, het boek is als een doolhof waarin je steeds een bocht omgaat om weer stukjes van de puzzel te vinden die geplaatst moeten worden. Beide hoofdpersonen ontwikkelen zich op hun eigen wanhopige manier, elk in hun eigen situatie. Dit in combinatie met de vreemde sfeer en personages in de situatie van Carmel en de wanhoop, schuldgevoelens en constante zoektocht van Beth maakt deze roman tot een pageturner eerste klas, een uitstekend opgebouwde psychologische roman. Onvoorspelbaar, ontroerend , meeslepend en verslavend! Ik kon het boek moeilijk wegleggen en het leek wel of ik steeds sneller ging lezen om tot het eind te komen.

Sandra Raino

'Naast het thriller-aspect verwoordt schrijfster Kate Hamer de emoties van moeder Beth en dochter Carmel prachtig in dit boek. Carmel wordt meegenomen op een festival door een man, hij vertelt haar dat haar moeder een ernstig ongeluk heeft gehad. Eén tel uit het zicht en Beth is haar dochter kwijt.... hoe deal je daar mee als moeder, het continue heen en weer slingeren tussen hoop en vrees is heel mooi beschreven zonder al te dramatisch te worden.

Heel interessant vind ik de stukjes van Carmel die meer is dan een "gewone" 8-jarige, maar een meisje met een heel bijzonder gave.... Dat gaf in dit boek voor mij een hele bijzondere wending.'

Trudy van Zoen-Kaman

'Het verhaal van een alleenstaande moeder en haar achtjarige dochter Carmel.

Samen bezoeken ze een festival, en daar wordt Carmel ontvoerd door iemand die zegt haar grootvader te zijn. Aangezien ze haar grootvader nog nooit heeft gezien, gelooft ze hem, en gaat ze met hem mee.

Het verhaal wordt geschreven vanuit twee perspectieven: Vanuit moeder Beth en dochter Carmel. Hierdoor leef je mee in de gedachten, gebeurtenissen en leefwijze van de beide personen.

Een mooi geschreven boek, dat van het begin tot het eind spannend is. Vlot geschreven, meeslepend en moeilijk weg te leggen. Het einde van het verhaal had wel iets meer uitgewerkt mogen worden, maar toch zeer zeker de moeite waard.'

  • Uitgeverij Boekerij is onderdeel van samenwerkende uitgeverijen Meulenhoff Boekerij