Volledige reviews van Wat Milo zag

Lees hier de volledige reviews over Wat Milo zag

Angelina de Jong

Een boek om over na te denken. Mooi prachtig verhaal. Fantastisch geschreven vanuit diverse personen. Een goed opgebouwd verhaal met herkenbare gebeurtenissen uit deze tijd. Zoals tripi oorlogsvluchteling uit Syrië. Leuk dat de personages uiteindelijk elkaar kennen. Echt een boek om aan te raden. Fijn lang verhaal houd ik van.

Inge Coertjens

Wat Milo zag, was niet veel door dat kleine gaatje, maar hij zag andere dingen.
Wat Milo hoorde, was veel beter dan zijn zicht, behalve dat ene moment.
Wat Milo voelde, was het zachte velletje van zijn oma, en de onvoorwaardelijke liefde die hij voor ze had
Wat Milo ruikte, waren abrikozen
Wat Milo proefde, Zal je zelf wel ontdekken,...

Een prachtig verhaal over een jongetje & zijn varkentje die het op zich had genomen voor zijn oma te zorgen, tot die ene dag, dat hem alles werd ontnomen, maar hij zette door en zou zijn oma redden.

Een boek je je moet lezen, voor jong en oud

Sanne de Waard

Wat Milo zag is een innemend verhaal over een dapper jongetje. Hij laat zijn handicap hem niet hinderen in de dingen die hij doet. De bijzondere band tussen Milo en zijn oma is de leidraad in het verhaal. In zijn reis om de waarheid aan het licht te brengen doet hij onverwachte, bijzondere vriendschappen op. Echt een prachtig verhaal wat ik niet aan de kant kon leggen, ik had het dan ook in 24 uur uitgelezen. Het is een boek wat je makkelijk leest en de belevingswereld van Milo is zeer goed geschreven!

Ik heb echt genoten van dit boek!

Amber Van Herreweghe

Het is een boek dat ik zeker niet snel zal vergeten. Het is een echte aanrader. Ik was helemaal gegrepen door het verhaal. Milo laat zijn handicap niet tussen hem en de waarheid komen en zijn bijzondere band met zijn oma. Ik had het boek ook gewoon meteen uit. Je kan gewoon niet stoppen met lezen. Je kan het boek moeilijk wegleggen. Het is een zeer meeslepend en prachtig uitgewerkt verhaal. Ik heb zeker en vast genoten van het boek.

Rosalie Zandbergen

'Wat Milo zag' is een zeer vertederend verhaal van een negenjarig jongetje uit Slipton, Engeland.

Milo heeft retinitis pigmentosa, een oogaandoening waardoor hij alleen door een héél klein gaatje kan kijken. En omdat hij dan zo zijn best moet doen, ziet hij dingen die anderen over het hoofd zien. En veel dingen niet. Milo ontpopt zich als een ware detective in zijn drang om de wereld te begrijpen.

Zo ontdekt hij de geheime praktijken van zuster Thornhill, die helemaal niet zo lief en netjes is zoals op de foto's lijkt. Ook sluit Milo ontroerende vriendschappen - al kan niemand in de buurt komen van zijn liefde voor oma en varkentje Hamlet.

Deze opmerkelijke roman is geschreven met de oprechtheid van dit negenjarige jongetje. Het boek vertelt zijn inhoud met de eerlijkheid zoals enkel kinderen de wereld aanvoelen.

En nu ga ik op onderzoek uit. Ik wil namelijk zeker weten dat de schrijfster echt een mevrouw is en niet een negenjarig jongetje.

Dorien Dierickx

Maak kennis met Milo, een ontzettend intelligent 9-jarig jongetje dat lijdt aan retinitis pigmentosa, een oogziekte waardoor je alles als door een smalle tunnel ziet. In Wat Milo zag laat Virginia Macgregor je meekijken in het dagelijkse leven van Milo. Samen met zijn varkentje Hamlet woont hij bij zijn moeder, Sandy en (over-)grootmoeder, Lou. Dat is echter niet altijd zo geweest, want tot voor kort woonde ook Milo's vader, Andy, nog bij hen. Toen die echter zijn moeder bleek te bedriegen met een andere vrouw, gingen Milo's ouders uit elkaar. Wanneer Sandy op haar eentje niet langer kan instaan voor oma's zorgen, besluit ze Lou naar een nabij gelegen rusthuis te sturen: Vergeet me niet. Zeer tegen Milo's zin, want Lou is zijn beste maatje.

In Vergeet me niet gaat het er echter niet zo idyllisch aan toe, hoewel de meeste bezoekers dat niet lijken te merken. Door zijn aandoening is Milo echter erg opmerkzaam, en zo valt het hem algauw op dat de verzorging van de bewoners zeer te wensen overlaat. Ook Lou's toestand is weinig stabiel te noemen. Gelukkig leert Milo algauw een nieuwe vriend kennen in het rusthuis: Tripi, de kok die eigenlijk een asielzoeker is, op zoek naar een beter leven in Engeland. Samen doen ze er alles aan om de wantoestanden in Vergeet me niet aan het licht te brengen.

Laat ik eerlijk zijn: ik was niet meteen weg van dit boek. Nochtans leest het makkelijk weg, al vanaf de eerste pagina. Ik moest echter even wennen aan de schrijfstijl van het boek - de eerste hoofdstukken lang had ik het idee dat ik een jeugdboek aan het lezen was, hoewel dat eigenlijk niet het geval is. Maar eens je wat meer middenin het verhaal zit, ebt dat gevoel grotendeels weg. Ik denk nog steeds dat de woordkeuze en de manier van vertellen iets meer op een volwassen lezerspubliek kan toegespitst worden, maar los daarvan heb ik Wat Milo zag erg graag gelezen. Ik leefde mee met Milo's belevenissen, gedachten en problemen - ik moest bovendien ook helemaal geen moeite doen om me in te lezen, want het voelt allemaal best realistisch aan. Bovenal brengt Macgregor hiermee een warm verhaal, vol betekenis, met plaats voor liefde en ook voor verdriet. Macgregor en Milo - ze nemen je mee.

Helen Klerks

Het verhaal gaat over de 9-jarige Milo, die samen met zijn overgrootmoeder Lou, zijn moeder Sandy en zijn varkentje Hamlet in het dorpje Stipton woont. Zijn overgrootmoeder heeft vaak zijn hulp nodig, omdat zij 92 jaar is en alles soms niet meer zo goed weet. Wanneer Lou op een dag brand veroorzaakt in de keuken, is voor Sandy de maat vol. Ze vindt dat het tijd is dat de zorg voor Lou door een verzorgingshuis wordt overgenomen. Zij vraagt Milo om haar te helpen een plaats voor Lou te vinden. Ondanks dat Milo aan de oogziekte retinitis pigmentosa lijdt, ziet hij veel dingen die anderen over het hoofd zien. Wanneer Lou geplaatst wordt in het verzorgingshuis Vergeet Me Niet, heeft Milo al snel door dat de zaken hier niet zo goed geregeld zijn voor de bewoners als de directrice Mw. Thornhill doet voorkomen. Omdat Sandy het financieel zwaar heeft, zij heeft zo goed als geen klanten meer die naar haar schoonheidssalon komen, en de vader van Milo heeft een nieuwe vriendin en een baby en biedt haar ook geen hulp, besluit Sandy om Lou's kamer te verhuren aan Al, een motorrijdende undercover journalist. Milo besluit om alles op alles te zetten om de praktijken van Zuster Thornhill aan het licht te brengen. Hierbij krijgt hij hulp van Tripi, een Syrische vluchteling die als kok bij Vergeet Me Niet werkt, en van zijn varkentje Hamlet. Uiteindelijk weet Milo ook Al en de kleurrijke bewoners van Vergeet Me Niet in zijn plan te betrekken en krijgt hij ook hulp uit een andere onverwachte hoek. Zal het Milo lukken om de situatie om Vergeet Me Niet om te draaien? En kan hij ervoor zorgen dat Lou weer naar huis kan?

Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Het is hartverwarmend geschreven vanuit het oogpunt van de zorgzame 9-jarige Milo die ondanks zijn beperking er vol voor gaat om het lot van anderen te verbeteren. Dit boek bevat een belangrijke boodschap voor ons allemaal en voor mij is het een schitterend debuut van deze schrijfster! Aanrader!

Sanne van de Langemheen

Wat Milo Zag is een bijzonder verhaal over Milo Moon, een negenjarige jongen met een onbekende oogaandoening, en de mensen om hem heen. Door het kleine kijkgaatje in zijn ogen lijkt Milo echter alles te zien wat de volwassenen om hem heen niet willen zien. Namelijk, dat het verpleegtehuis waar zijn oma heen verhuist helemaal niet zo'n perfecte plek is als er word voor gedaan.

Terwijl Milo alles op alles wil zetten om zijn oma te redden van alle misstanden in het verzorgingstehuis, lijkt niemand hem te geloven of te willen helpen. Volwassenen hebben namelijk altijd andere problemen die veel belangrijker zijn dan de zorgen van een klein kind.

Macgregor zet het spotlicht op belangrijke onderwerpen die niet vaak op deze manier in het spotlicht komen; Een onbekende aandoening, het leven als illegale immigrant, mishandeling van ouderen en een echtscheiding. Door wat op het eerste oogopslag lijkt op een simpele verhaallijn weeft zij deze onderwerpen op een prachtige manier zonder dat het verhaal te somber of te zwaar word. Milo staat namelijk altijd als een baken van goede hoop midden in het verhaal samen met zijn huisdier, Hamlet het varkentje.

De personages' zijn stuk voor stuk geloofwaardig en worden heel mooi aan elkaar verbonden, ze zijn allemaal belangrijk voor het verloop van dit verhaal en ze schijnen allemaal op een andere manier licht op de situatie. Menselijke fouten die worden gemaakt worden allemaal vergeven, want we zien de menselijkheid. We begrijpen waarom mensen soms verkeerde keuzes maken en hoe moeilijk het kan zijn deze keuzes uit te leggen aan anderen.

De korte hoofdstukken geschreven vanuit het oogpunt van deze diverse groep mensen zorgt er ook nog eens voor dat het boek lekker vlot weg leest.

Wat Milo Zag ontroerd, verblijd, verbreed het begrip voor anderen en is ook nog eens een prachtig avontuur over een 9-jarige superheld. Ik zou hem zeker aanraden voor iedereen die op zoek is naar een eerlijke maar verfrissende nieuwe kijk op het hedendaagse leven.

Bente van de Wouw

Milo is 9 jaar, maar heeft het niet zo makkelijk als andere jongetjes van die leeftijd. Er is een ernstige oogaandoening bij hem geconstateerd, die ervoor zorgt dat hij heel weinig ziet. Het is als het kijken door een heel klein gat dat steeds verder krimpt. En ooit, zal alles zwart worden. Maar nu vindt hij dat nog niet erg, want door dit steeds kleiner wordende gat ziet hij dingen die andere niet kunnen zien.

Dat zijn oma weer eens in de war is bijvoorbeeld, of dat zijn biggetje Hamlet ongelukkig is in de garage. Wat hem ook niet ontgaat, is dat er in het bejaardentehuis waar zijn oma verblijft iets niet helemaal pluis is, en dat heeft alles te maken met de zuster die daar de leiding heeft. Samen met een vriend en zijn varkentje gaat hij op onderzoek uit.

Lees je de eerste bladzijden, dan merk je dat het even aftasten is. Doordat het verhaal grotendeels verteld wordt door een 9 -jarig jongetje, kent het boek een verrassend perspectief. Daar moet je als lezer echter wel aan wennen. Een paar hoofdstukken verder en de schrijfstijl went.

Het perspectief mag dan verrassend zijn, de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt is dat echter niet. We hebben te maken met een ongelukkig gezinnetje. Vader die zijn gezin heeft verlaten, een oma die het bejaardentehuis in moet en een moeder die door alle zorgen haar eigen kind over het hoofd ziet.

Dat die omgeving ietwat saai is, doet er totaal niet toe. Het draait namelijk allemaal om het jochie Milo, dat een saai stadje verrijkt met zijn pure karakter. Er zit ontzettend veel goeds in Milo, en door zijn oogaandoening ziet hij veel meer dan menig ander mens zou doen. Hoewel zijn zicht steeds minder wordt, opent hij met zijn gedachten en acties de ogen van de lezer. De grootste les? Dat er meer in deze wereld is dan op het eerste gezicht lijkt: je moet gewoon wat beter kijken.

Daarbij is het prettig dat de zorgen van het jongetje om zijn oma afgewisseld worden met de verhalen van bijvoorbeeld vluchteling Tripi. Door een toevalligheid komt Milo de man tegen, waarna ze dikke vrienden worden. Door de komst van deze man in het verhaal, krijg je ook een kijkje in het leven van de gemiddelde vluchteling, wat erg indrukwekkend en bovenal heftig is. De auteur van het boek heeft dit mooi neergezet.

Hoewel het plot redelijk voorspelbaar is, zorgt het ontroerende einde voor een prachtige afronding van het verhaal. Het boek is zeker niet perfect, maar echt wel de moeite waard om te lezen. Als is het maar om kennis te maken met het 9-jarige jongetje dat veel meer van de wereld begrijpt dan wij allen bij elkaar doen. En daar heeft hij zijn ogen niet eens voor nodig.

3,5 sterren

Lindsey Welters

In het begin was het heel erg wennen om een boek te lezen uit het perspectief van een 9-jarig jongetje. Als Young Adult lezer ben ik wel wat gewend, maar ik vond het perspectief iets te jong voor mezelf. Ondanks dat wendt de schrijfstijl heel snel en beland je in de wereld van Milo.

Je zou denken dat het leven van een 9-jarig jongetje alleen maar rozengeur en maneschijn zou zijn, maar niets is minder waar. Milo komt uit een heel ongelukkig gezin. In het boek komen heftige onderwerpen aan bod: echtscheiding, mishandeling van ouderen, een onbekende aandoening en het leven als een vluchteling.

Ondanks de heftige onderwerpen is het een heel prettig boek om te lezen. De hoofdstukken worden afgewisseld met verschillende perspectieven. De ene keer komt Milo aan bod en de andere keer weer de oma van Milo etc. Juist door de verschillende perspectieven kan je je beter inleven in de gevoelens van de ander.

Wat Milo zag is een liefdevol, ontroerend en hartverwarmend verhaal. Je bekijkt de wereld vanuit Milo zijn ogen die, ondanks zijn beperking, meer kan zien dan jij als volwassene ooit te zien zal krijgen.

Nadine Prins

Ik had nog niet eerder over Virginia Macgregor gehoord, wat mij alleen maar aantrok om dit boek te gaan lezen. Het concept is ook uniek, ik heb nog nooit wat over dit thema gelezen.
De cover ziet er heel origineel uit en geeft je alvast een klein idee waar het boek over gaat. Het heeft een mooie, zachte kleur en roept je op om het te pakken. Wat je ook zeker moet doen!

Het verhaal gaat over Milo Moon. Hij is negen jaar en heeft een ziekte aan zijn ogen, waardoor hij de wereld door een heel klein kijkgaatje ziet. Uiteindelijk zal hij blind worden.
Wanneer Milo's oma naar een verpleegtehuis moet, probeert hij haar elke dag te bezoeken. Hij begint daar dingen te zien die andere mensen niet opmerken. Zo doet de directrice, hoofdverpleegster Thornhill, zich anders voor dan dat ze werkelijk is en bedriegt ze de familieleden van de patiënten. Ze drogeert de ouderen en bezuinigt ten koste van hen, om het zelf maar beter te krijgen. Milo heeft dit algauw door en besluit zijn bevindingen door te spelen naar de politie, maar geen enkele volwassene wil naar hem luisteren. Daarom bedenkt Milo zelf een plan om de boel aan het licht te brengen en het tehuis te sluiten, met behulp van Tripi de kok en Milo's varkentje Hamlet.

'Wat Milo zag' is een vindingrijk, diepgaand, schrijnend en grappig boek, waarvan ik genoten heb! Het kan door iedereen gelezen worden, al kunnen (jong)volwassenen de schrijfstijl als iets te makkelijke ervaren.
Dit boek geeft je een goed beeld over hoe het is om niet alles om je heen te kunnen zien, en hoe de omgeving daarmee omgaat. Maar ook over hoe het is om niet gehoord te worden en om te voelen hoe het is om aldoor niet serieus genomen te worden. Soms lijken de mensen om Milo heen meer blind te zijn dan hij. En dat zegt heel wat.
Ik vond het een beetje jammer dat Milo's kwaal niet van zo'n groot belang was in dit verhaal; ieder ander onder dezelfde omstandigheden en met goede, gezonde ogen had ook de hoofdpersoon kunnen zijn. Het boek wijst erop dat Milo die dingen over het verpleegtehuis te weten kwam doordat hij op een andere manier kijkt - moet kijken. Maar ik denk niet dat dat het geval is.

Het verhaal is een beetje zwart wit afgebeeld; die mensen zijn goed en die mensen zijn slecht en moeten verdreven worden. Daardoor wordt het een beetje naïef. Maar het boek wordt nergens echt voorspelbaar, en dat is een heel goed punt! Wel wordt het verhaal op bepaalde momenten langdradig, er gebeurt te weinig. Maar als je daardoor heen komt, word je uiteindelijk beloond.

'Wat Milo zag' is heel realistisch; de dialogen passen bij de leeftijden van de personen die ze uitspreken, de plaats waar het zich afspeel bestaat echt en wordt goed omschreven en zelfs de namen van de mensen in dit boek passen bij hun karakters.
Dit boek heeft een heel goed einde; alle losse eindjes worden aan elkaar gebonden en niemand wordt achtergelaten of vergeten. Het is een echt feel-good boek!

Linda Hilgers

Het een apart, beetje kinderlijk en fantasierijk boek, de hoofdpersoon is Milo, een bijzonder slim jongetje van negen jaar die de ziekte retinitis pigmentosa heeft, waardoor hij de wereld ziet door een kokertje. Milo gaat niet graag naar school en gaat vooral om met volwassenen. Zijn vader heeft zijn moeder verlaten en is met zijn jonge en zwangere vriendin in Abu Dhabi gaan wonen. Wel woont de overgrootmoeder van Milo's vaders kant nog op zolder bij Milo en zijn moeder. Milo zorgt, samen met zijn varkentje, Hamlet, graag voor zijn overgrootmoeder. Zijn moeder bepaalt dat, na een brandje in huis, oma naar een verzorgingshuis moet. Wanneer Milo ontdekt dat de eigenaresse daar de bewoners anders verzorgd dan ze belooft, stelt Milo alles in het werk om deze misstanden, samen met de bewoners en het personeel, aan het licht te brengen.

De hoofdstukken lees je afwisselend vanuit het perspectief van Milo, zijn moeder Sandy en zijn overgrootmoeder Lou. Het boek leest vlot weg maar je hebt al snel door dat Milo's plan gaat slagen.

Noa Meijer

Hoewel op de achterkant een "samenvatting" van het boek staat, wist ik niet zo goed wat ik van Wat Milo zag moest verwachten. Zeker niet omdat oma vrij snel in het verzorgingstehuis terecht kwam en Milo ook snel door had dat er iets niet pluiste. Maar dit heeft mij geenzins belemmerd qua lezen, want het maakte me juist nieuwsgierig naar de rest van het verhaal. Wat op de achterkant niet wordt beschreven, is dat er meerdere verhaallijnen door de rode draad van het verhaal heen lopen. Bijna alle personages staan met elkaar in verbinding en daarbij wordt een deel van de hoofdstukken vanuit andere perspectieven dan die van Milo beschreven. Ik vond dit erg bijzonder! Daarbij maakte dit ook dat het plezierig bleef om te lezen.

Milo heeft een ziekte aan zijn ogen. Hoewel ik zelf ook niet goed zie in de verte, kon ik me niet zo goed voorstellen hoe het zou zijn om zijn zicht te hebben: door een piepklein gaatje. Dit maakte het voor mij wel wat lastig om in Milo's belevingswereld terecht te komen, maar gelukkig was het boek hierom niet minder leuk. Wat ik wel prettig vond lezen aan het perspectief van Milo was dat hij een kind van negen jaar is. Kinderen worden in mijn ogen vaak onderschat door volwassenen in hoe wijs zij al zijn. Dat blijkt maar weer uit dit boek! En ook de kinderlijke onschuld komt intussen naar voren, wat een goede combinatie is in mijn ogen.

Het boek heeft zowel een zielig als een gelukkig einde. Hoe en wat precies zal ik niet verklappen, want dan is het niet meer leuk om het boek zelf te gaan lezen. Maar ik kan wel vertellen dat ik dit juist erg prettig vind. Een afloop met zowel positieve als negatieve gebeurtenissen is, volgens mij, namelijk een goed einde. Ik raad Wat Milo zag zeker aan!

Dayenne Wamsteeker

Wat een fantastisch boek!

Wat Milo zag is een mooi geschreven en ontroerend verhaal over de negenjarige Milo Moon. Milo woont samen met zijn moeder Sandy, oma Lou en zijn varkentje Hamlet in Slipton. Milo is gek op zijn oma en zorgt goed voor haar, maar na een huisbrandje wordt oma Lou door zijn moeder naar het tehuis Vergeet Me Niet gestuurd. Milo vindt het niets dat zijn oma weg is gaat er alles aan doen om zijn oma voor de kerst weer thuis te krijgen.

Milo heeft de oogaandoening retinitis pigmentosa, zijn ogen gaan achteruit (hij kijkt zoals hij dat zelf zegt door oranje maantjes) en uiteindelijk zal hij blind worden. Ondanks zijn oogaandoening blijkt Milo meer te zien dan anderen. Zuster Thornhill, die zich voordoet als voorbeeldig verzorgster in het bejaardenhuis van oma Lou blijkt niet zo goed te zijn als ze iedereen laat denken. Milo gaat als ware undercoveragent op onderzoek uit.

Milo heeft het niet altijd makkelijk, zijn vader heeft zijn moeder en hem een jaar geleden verlaten voor een andere vrouw en zijn moeder is veel met zichzelf en haar verdriet bezig. Ook op school is hij een buitenbeentje en wil het allemaal niet zo lukken. Gelukkig slepen de liefde van en voor zijn oma en varkentje Hamlet hem overal doorheen.

Het boek wordt vanuit de perspectieven van Milo, zijn moeder Sandy, oma Lou en kok Tripi verteld. Hierdoor kun je deze vier hoofdpersonen goed begrijpen en met ze meeleven. De delen vanuit Milo zijn kinderlijk eerlijk en ontroerend. Zijn gedachten en plannen zijn geweldig om te lezen en de andere perspectieven zijn een mooie aanvulling om het verhaal compleet te maken.

In het boek komen actuele thema's als vluchtelingen, scheiding en mishandeling van ouderen aan bod. In het boek worden deze moeilijke onderwerpen aangesneden, maar op een luchtige manier verteld, waardoor het niet ongemakkelijk of vervelend wordt. Het eind van het boek is redelijk voorspelbaar, maar past goed bij het boek. Prettig is dat alle verhalen aan het eind van het boek worden afgesloten. Een heerlijk en ontroerend verhaal en daarom echt de moeite waard om te lezen!

Marianne Cramer

Het boek gaat over de 9-jarige Milo. Hij lijdt aan de oogziekte, retinitis pigmentosa, waardoor hij maar weinig kan zien. Maar juist doordat hij weinig ziet, neemt hij dingen waar die anderen niet zien.

Milo woont samen met zijn moeder, Sandy, en oma Lou (die eigenlijk de oma van zijn vader is) en varkentje Hamlet in een huis. Na een door oma veroorzaakte brand in de keuken moet zij naar een verpleegtehuis. Milo ontdekt al snel dat het hoofd, zuster Thornhill, niet goed voor de bewoners zorgt en alleen aan zichzelf denkt. Milo wil zuster Thornhill ontmaskeren, maar niemand wil hem geloven. Gelukkig krijgt hij hulp van de kok Tripi en Al, een undercoverjournalist.

Het boek is vlot geschreven en bevat de nodige hoeveelheid humor. Maar daarnaast wordt menselijke tragedie (bijvoorbeeld de situatie van de bewoners van het huis, maar ook van Tripi, die uit Syrië ontvluchtte en daar zijn zusje moest achterlaten) knap en pakkend beschreven.

De hoofdstukken worden afwisselend beschreven vanuit de hoofdpersonen, die steeds goed op elkaar ingrijpen. Daarnaast schetsen zij de karakters en achtergronden van de verschillende personen goed.

Ik heb het boek met veel plezier gelezen en vind het een aanrader voor anderen. Hoewel het in eerste instantie een jeugdboek lijkt, is het dat niet. Het is volgens mij een boek dat door mensen van verschillende leeftijden gelezen kan worden. Voor kinderen van Milo's leeftijd is het een prachtig avonturenboek, voor volwassenen een roman die tot nadenken over de wereld om hen heen kan aanzetten.

  • Uitgeverij Boekerij is onderdeel van samenwerkende uitgeverijen Meulenhoff Boekerij