Volledige reviews van Wij

Lees hier de volledige reviews over Wij

Nicole Haan-Kluts

Een goed boek om te lezen. De schrijver neemt je helemaal mee in de hoofdpersoon en beschrijft op originele en gedetailleerde wijze de handelingen van het, in de ogen van vrouw en zoon, vreemde en absurde gedrag. De tekstbeschrijving op de omslag verraadt de grote lijn van het boek, maar het is zeer bijzonder hoe de details van het verhaal worden ingevuld met verrassende wendingen.

Het boek blijft tot de laatste bladzijde toe interessant en verrassend. Ik heb het boek niet in één ruk uitgelezen, maar ik vond het soms wel moeilijk om het terzijde te leggen. Een absolute aanrader voor eenieder die niet wars is van een einde dat licht voorspelbaar is en vooral geïnteresseerd is in een goede verhaallijn met leuke zijstraten. Ik heb enorm genoten van het boek.

Hetty Benedictus

Een humoristisch geschreven verhaal dat tegelijkertijd ontroerend en herkenbaar is.

Douglas probeert uit alle macht zijn huwelijk te redden nadat zijn vrouw hem heeft verteld dat ze wil scheiden. Hij denkt dat een roadtrip naar enkele mooie Europese bezienswaardigheden met het gezin daarvoor de ideale gelegenheid is.

Douglas doet zijn uiterste best om er een perfecte reis van te maken, control-freak als hij is heeft hij de reis tot in detail geregeld: hotels geboekt, uitstapjes gepland en kaartjes gekocht.

Wat hij, mede door zijn sociale onhandigheid, niet beseft is dat dit niet altijd gewaardeerd wordt, vrouw en zoon genieten juist als er vrijheid is, ronddwalen, samen ontdekken en genieten. Dit in combinatie met de moeizame band met zijn zoon, die hij van zijn opvattingen over een goed en succesvol leven wil overtuigen op een nogal veeleisende en belerende manier, zorgt er voor dat alles niet zo loopt als Douglas gedacht had.

De oprechtheid waarmee Douglas zijn best doet wekt sympathie op en tegelijkertijd is er ook ergernis, maar al te vaak denk je tijdens het lezen: 'oh doe dat nou niet!'
Ik heb genoten van dit boek.

Suzan Hogenbirk

'Wij' van David Nicholls is één van die boeken die je na een tiental pagina's vastgrijpt en niet meer los laat. Ik heb het met ongelofelijk veel plezier gelezen. Het boek verhaalt over een wetenschapper (Douglas) van middelbare leeftijd en zijn kunstzinnige vrouw (Connie) die zegt dat ze bij hem weg wil. En hun zoon Albie, waarmee hij vooral een ongemakkelijke relatie heeft. Maar voordat zijn zoon gaat studeren en zijn vrouw bij hem weg gaat, gaan ze met zijn drieën nog op een grote culturele reis door Europa. Wat volgt is een reeks herkenbare, hilarische en ontroerende gebeurtenissen in steden zoals Amsterdam, Venetië en Barcelona.

Door de korte hoofdstukken die afwisselend in het heden en dan weer in het verleden spelen, krijg je een steeds completer beeld over het leven van Douglas Petersen. Hoe onhandig hij ook is, je kunt haast niet anders dan hem sympathiek vinden. Zijn sukkelige grapjes, zijn gedegen reisvoorbereiding: hij bedoelt het zo goed, maar zijn vrouw improviseert liever en zijn zoon heeft sowieso al nooit echt naar hem geluisterd.

Gaandeweg lezen we de herinneringen aan hoe hij zijn vrouw destijds ontmoet heeft, hoe gelukkig ze samen waren - zij vond rust bij hem, hij vond een wereldvrouw - gecombineerd met de deprimerende situatie van het heden waarin ze bij hem weg wil. Nicholls weet dit na een tijd exact om te keren: wanneer hij stilaan gelukkiger wordt in het heden, lezen we de moeilijkere momenten uit hun verleden. Deze wissel in positiviteit en negativiteit zorgt ervoor dat het verhaal blijft boeien. In het begin was het voor mij als twintiger moeilijk om me te identificeren met de hoofdpersoon, maar na een tijdje wint deze wetenschapper zich voor je. Dat komt vooral doordat we overduidelijk in zijn hoofd zitten: zowel de herinneringen als de gebeurtenissen in het nu beleven we door zijn ogen. Eén keer wisselt het perspectief: het is te zeggen, onze hoofdpersoon bekijkt zijn situatie eens van de kant van zijn vrouw, en dan vanuit zijn zoon. Dat getuigt van zelfinzicht en maakt de lezer ook duidelijk dat hij ook wel weet dat hij niet alles goed heeft gedaan.

Het is voor mij een boek dat erom schreeuwt verfilmd te worden als een epische roadtrip van een man die zijn vrouw en zoon zó krampachtig bij zich wil houden, dat hij ze uiteindelijk allebei kwijtspeelt. Om ze terug te winnen, moet hij boven zichzelf uitstijgen wanneer hij voor onverwachte en uitdagende situaties komt te staan. Hij moet zelfs verleiding weten te bieden aan de charmes van een sexy Deense vrouw. Of het hem lukt om vrede met zijn vrouw, zoon en vooral zichzelf te sluiten…? Dat zul je zelf moeten lezen!

Jan L.

Het boek gaat over een over Douglas, een niet meer zo jonge wetenschapper, diens cultuurminnende vrouw Connie en hun zoon Albie. De verhouding tussen Douglas en zijn zoon is moeilijk. Desondanks gaat de hele familie op een klassieke culturele rondtrip door verschillende Europese steden waarbij de klassieke grappige dingen over Europa de revue passeren. Maar het is niet alleen grappig. Er zit ook een zekere tristesse omdat de verschillen in beleving en gedrag tussen Douglas, zijn vrouw en zoon ook duidelijk zijn en dat leidt tot spanningen. En dat doet het hoofdpersonage wegdromen en zoete herinneringen ophalen aan de vroegere tijden toen geluk heel gewoon was voor hem en de huidige situatie alleen maar een nare verre droom was die toch nooit waarheid zou worden. Hierna ontspint het verhaal zich verder en blijf je begaan met het hoofdpersonage om te zien of alles wel goedkomt met hem. Wie dat wil weten moet verder blijven lezen, wat ik ook graag aanraad.

Het verhaal is te intens om er zomaar even snel door te lezen maar om te zeggen dat het zware kost is? Neen zeker niet omdat er daarvoor naast de ernstige zaken er ook veel grappige herkenbare momenten inzitten wat zorgt voor een mooi evenwicht. Dat evenwicht is niet het enige pluspunt : de hoofdstukken op zich zijn niet zo lang wat ervoor zorgt dus dat je als lezer het verhaal perfect terug kunt oppikken als je het even terzijde hebt gelegd. Door de emoties en de herkenbare diepmenselijke verhoudingen en emoties in het verhaal leef je ook sterk mee met de personages en dat maakt dat het onderweg boeiend om volgen blijft. David Nicholls is geen veelschrijver (om de paar jaar maar) maar als hij een boek uitbrengt is het zoals bij "One day" wel raak. En dit boek schiet raak. Daarom raad ik het boek graag aan en kijk nu al uit naar zijn volgende roman dat hopelijk niet zo lang op zich zal laten wachten.

  • Uitgeverij Boekerij is onderdeel van samenwerkende uitgeverijen Meulenhoff Boekerij